10 november 2017

Ubiquity betekent letterlijk ‘alom aanwezig’. Alom aanwezig zijn in Nederland de antennemasten voor de mobiele telefonie. Hoge stalen ondersteuningsconstructies in de omgeving, die meerdere antennes dragen. Antennes voor het mobiele netwerk als 2G, 3G, 4G, 5G en internet der dingen (IoT). Ubiquity is een documentaire over elektrogevoeligheid die in het voorjaar van 2018 in première gaat. De film laat de wereld zien door de ogen van een aantal elektrogevoeligen. Na de promotiefilm (trailer) van Ubiquity, 14 september 2017, zullen de filmmakers met de tips en adviezen van de discussie na afloop, de film verder af maken.

Bregtje van der haak

Bregtje van der Haak (1966) is journalist en sinds1998 regisseert zij documentaires en transmedia producties over de veranderende wereld wat betreft globalisering, verstedelijking en technologische cultuur..

Offline als Luxe

Het programma offline als luxe is uitgezonden 8 mei 2016 bij het programma Tegenlicht van de VPRO. Offline maakt het verlies bij veel online te zijn, duidelijk door verlies van:

  • privacy;
  • gebrek aan concentratie;
  • minder oogcontact;
  • fysieke klachten als gevolg van een allergie voor digitale signalen.

Dit doet de vraag naar plekken stijgen waar het mogelijk is om een paar dagen of een week offline te zijn. Vakantieplekken waar geen draadloos bereik is. Waar het een luxe is om even bij te tanken door offline te zijn. De oplossing gegeven is de internationale White Spots App, bleek uit de documentaire offline als luxe. Af en toe ontsnappen aan alle wifi- en smartphonesignalen en dus lekker even ontspannen in een stralingsarme of witte zone.

Elektrogevoeligen

De titel triggerde de elektrogevoelige om te kijken. De elektrogevoeligen in Nederland, officieel al 5% maar wanneer een goede diagnose gesteld wordt door de artsen waarschijnlijk veel meer, zijn wanhopig aan het zoeken naar een plek om te wonen in een stralingsarme, witte zone, omdat ze ziek worden van alle draadloze elektromagnetische velden die nodig zijn voor het draadloos gebruik door anderen. Veel elektrogevoelige hebben geen draadloos. De teleurstelling was groot toen bleek dat het een app was, die alleen maar gebruikt kan worden op een smartphone of tablet. Dit is juist wat ernstig elektrogevoeligen niet hebben. Veel elektrogevoeligen regeerden dan ook naar aanleiding van dit programma.

Antwoord Bregtje van der Haak,

Elektrogevoeligen die reageerden met de reactie dat: “een echte elektrogevoelige geen smartphone of draadloze computer heeft en dus niet meer in deze digitale wereld horen. Maar ook mensen die reageren op elektromagnetische velden, zijn mensen. Is dit een politiek spel? Mogen burgers dit niet weten? De mensen moeten toch gewaarschuwd worden voor de eventuele nadelige gevolgen van de elektromagnetische golven (straling) van ons draadloos gebruikt. Durft de VPRO dat”? Het antwoord van Bregtje van der Haak is in 2016 vervolgens: “na de uitzending Offline als Luxe voor Tegenlicht ga ik nu een documentaire film maken over elektrogevoeligen”.

Ubiquity

In Ubiquity laat regisseur Bregtje van der Haak het leven zien van drie slachtoffers van de draadloze wereld. Het geeft een ander perspectief dan de prachtige beelden in reclames voor smartphones en slimme apparaten. Want hoe ziet de wereld eruit door de ogen van mensen die op alle kunstmatige elektromagnetische velden van deze draadloze apparaten klachten krijgen? Waar de gezondheid ernstige schade vertoont en die gedwongen zijn om te leven te leiden buiten de huidige digitale maatschappij? De elektrogevoeligen! Hoe kan een lichaam reageren en hoe komen de onzichtbare, onhoorbare en geurloze bij nu al veel mensen binnen? Waar vinden zij nog een veilige plek nu het wereldwijde web van zendmasten zich sluit? En zijn zij misschien wel onze sensoren in deze stralende nieuwe tijd?

Feiten

De dichtheid van digitale netwerken is de afgelopen tien jaar sterk toegenomen. In Nederland zijn de antenne-installaties alom vertegenwoordigd en in maart 2018 staan er volgens het Antennebureau, 45.224 antenne-installaties in Nederland. Op vrijwel alle scholen en universiteiten in Nederland zijn krachtige wifi-routers geïnstalleerd. Steden, winkels, ziekenhuizen, openbaar vervoer en openbare gebouwen, hebben gehoor gegeven aan de massale roep van burgers om draadloos te kunnen werken of spelen. Nederlandse overheidsinstanties zijn erg terughoudend in hun communicatiebeleid naar burgers toe. De gezondheidsinstanties willen geen paniek zaaien, maar door geen duidelijkheid te geven bereiken ze het tegenovergestelde. Instanties als:

  • Het RijksInstituut voor Volksgezondheid en Milieu ( RIVM);
  • De Gemeenschappelijk GezondsheidsDiensten (GGD);
  • Het Kennisplatform Elektromagnetische Velden en Gezondheid (kennisplatform EMV).

Een trailer

De Impact Academy gaf 14 september een trailer van het eerste filmmateriaal uit de documentaire Ubiquity. Na de trailer was er een podiumdiscussie, wat meegenomen wordt in het eindmateriaal, met deelname van,:

  • iemand van een actiegroep;
  • een stralingscoach;
  • een juridisch adviseur EMV;
  • iemand van de gemeente Utrecht;
  • iemand van D66 Breda;
  • iemand van de GGD Amsterdam;
  • iemand van het Antennebureau.

De inhoud van de documentaire Ubiquity

Ubiquity laat de wereld zien door de ogen van een elektrogevoelige. Van mensen die overgevoelig zijn geworden voor de elektromagnetische velden van zendmasten voor de mobiele telefonie, wifi, smartphones, tablets, DECT-telefoons en er ziek van worden. Van mensen die elektrogevoelig of Elektro Hyper Sensitief zijn (EHS). Ubiquity gaat over drie elektrovluchtelingen. Zij zijn op de vlucht voor de digitale netwerken, omdat zij er ziek van worden. Ze worden vaak niet begrepen door de arts, familie, media en overheid. Hoe is het om zo te moeten leven door een onzichtbaar web dat overal om je heen is? Hoe moet het leven verder? Is er nog hoop en kans op dat het beter wordt? Hoe ziet de toekomst eruit met het ophanden zijnde internet der dingen (IoT) en het 5G netwerk? Het IoT waar in 2020 van verwacht wordt dat er tussen de 30 en 75 miljard dingen draadloos deel van uit gaan maken? Alom aanwezig dus. Ubiquity kijkt mee samen met de digitale tegenbeweging of het anders kan.

Een ander land?

Moeten de elektrogevoelige Nederlanders dan maar naar een ander land verhuizen? Een land waar ze de taal niet machtig zijn, de wetten en de zorg? Of moeten ernstig elektrogevoeligen onderzoeken laten verrichten in een omgeving waar het vol zit van de kunstmatige elektromagnetische velden? Alleen het Gelre ziekenhuis in Zutphen heeft als enige ziekenhuis in Nederland een afschermklamboe voor de elektrogevoelige. Mankeert er wat aan de gezondheidszorg in Nederland? Moeten elektrogevoeligen soms bewust opzouten?

Is de documentaire Ubiquity een open boek?

Het programma Ubiquity is van mening dat de fundamentele stap naar een compleet digitale wereld afhankelijk is van:

  • onafhankelijke informatie;
  • open communicatie;
  • inspraak van burgers.

28 april 2018 is plots te lezen op stopumts:

In Ubiquity, een productie van BALDR Film, laat regisseur Bregtje van der Haak het leven zien van drie ballingen van de draadloze wereld. Cinema Delicatessen brengt Ubiquity op 7 juni uit in de bioscopen. De wereldpremière is 27 april op het prestigieuze festival Hot Docs in Toronto, waar de film als enige Nederlandse productie is geselecteerd voor de competitie International Spectrum. Het antwoord van Bregtje van de Haak op de vraag wanneer de documentaire op TV te zien is: de documentaire komt 22 of 24 oktober op TV.

Ubiquity, een film van de VPRO komt 22 oktober op tv 
Op maandag 22 oktober wordt de film Ubiquity (alomtegenwoordigheid) op de tv uitgezonden. In deze film laat Bregtje van der Haak, de regisseur, het leven zien van drie ballingen van de draadloze wereld. Zij kunnen niet tegen de straling van zendmasten, wifi, smartphones enz.

De  drie elektrogevoeligen zijn:

-Per Segerbäck, een Zweedse ingenieur die bij telecombedrijf Ericsson aan de wieg van de draadloze communicatie stond;

-de Japanse Asaka:

-de Nederlandse Anouk.

De weg naar oktober 2018 is voor veel ernstig elektrogevoeligen veel te lang na de eerste uitzending off line is luxe. Gisteren had Nederland al moeten weten hoe elektrogevoeligen door de schuld van anderen moeten leven. Gisteren hadden  instanties die ertoe doen in Nederland moeten weten hoe het leven is voor mensen die wel lichamelijk reageren op alle draadloze technieken die maar steeds meer en meer worden. Gisteren hadden ze moeten beseffen dat ook elektrogevoeligen rechten hebben en ook overal welkom zijn (vooral openbare gebouwen en de zorginstellingen als artsen en ziekenhuizen). Jammer dan er alweer 2,5 jaar verder zijn.