De gemeente Aalten is een van de 33 gemeenten in Nederland die door de Europese Unie zijn geselecteerd voor het project Wifi4EU. Aalten heeft zich hier op 7 november 2018 voor aangemeld, na een verzoek van de gemeenteraadsleden van de Progressieve partij, ChristenUnie, Gemeentebelangen en het CDA. Met het WiFi4EU-initiatief financiert de Commissie apparatuur- en installatiekosten van wifi-hotspots in Europese gemeenten.

WIFI4EU

WiFi4EU is bedoeld voor overheidsinstanties uit de EU-lidstaten en IJsland en Noorwegen en wordt bekostigd door de Europese Commissie, het uitvoerende orgaan van de Europese unie. WIFI4eu stimuleert de aanleg van gratis wifi in Europese gemeenten. Daarvoor is in totaal € 120 miljoen beschikbaar in de periode 2017-2020. WIFI4EU wil de digitale inclusie (dat iedereen moet kunnen meedoen) het aanbod van gratis lokale draadloze connectiviteit ondersteunen. De eerste aanvraag was in 2018 en verspreid over de komende twee jaar volgen er nog eens drie aanvraagronden.

Aanvraag

De eerste aanvraag op 7 november 2018 was alleen bestemd voor gemeenten en verenigingen van gemeenten. Gemeenten konden zich inschrijven en het principe ‘wie het eerst komt, wie het eerst maalt’ werd gehandhaafd. De Europese Commissie maakte op 7 december 2018 bekend welke eerste 2800 Europese gemeenten een voucher voor gratis wifi hebben gewonnen. In Nederland ontvangen de volgende 33 gemeenten een voucher ter waarde van 15.000 euro (gemeenten die dus geen enkele terughoudendheid hebben vanwege de gezondheidsgevaren),namelijk de gemeenten:
Aalten, Achtkarspelen, Amersfoort, Bodegraven-Reeuwijk, Boekel, Breda, De Marne, Delfzijl, Enschede, Haaksbergen, Haren, Hilvarenbeek, Horst aan de Maas, Hulst, Lansingerland, Lelystad, Lisse, Marum, Medemblik, Midden-Drenthe, Noordwijkerhout, Nunspeet, Oudewater, Reusel-De Mierden, Roosendaal, Smallingerland, Texel, Tubbergen, Valkenburg aan de Geul, Veendam, Venray, Wijdemeren, Zevenaar.

Gemeente Aalten wacht in 2006 TNO II onderzoek af

De gemeente Aalten toonde in 2006 de nodige voorzichtigheid  voor het aanleggen van zendmasten voor de mobiele telefonie. Meerdere gemeenten waren er in Nederland die in 2006 eerst de resultaten van het TNO II (of Zwitsers onderzoek) wilden afwachten alvorens toestemming te geven aan de Telecom om een UMTS-mast te plaatsen. Toen leek de gemeente Aalten behoudend en verstandig. Het was de toenmalige minister van Geel (VROM) die op 06-06-2006, ’s morgens om 08.00 uur, enkele uren voor de afgesproken tijd over vrijgave van de onderzoeksresultaten, al met het bericht kwam dat er geen statistisch significante verschillen gevonden waren tussen blootstelling en niet-blootstelling aan radiofrequente straling, voor het lichamelijk welzijn. De conclusie is dan ook dat gsm- en UMTS-zendmasten volkomen veilig zouden zijn, ook op de lange termijn. Gemeentes die wachten op de uitslag om een vergunning te verlenen aan de bouw van UMTS antenne-installaties, staken hun verzet en vanaf 6 juni 2006 werden massaal UMTS-masten gebouwd en later LTE-antenne-installaties en is weg eveneens vrijgemaakt voor de installatie van 5G.

Pas jaren later werd bekendgemaakt, dankzij de wet op de openbaarheid, dat er deelnemers wél onwel zijn geworden. Ze moesten het onderzoek vroegtijdig verlaten en zijn niet meegeteld bij het eindverslag op 06-06-‘06.

Gemeente Aalten weet wat elektrogevoeligheid is

De gemeenteraad en B&W van Aalten weten dat de straling van alle draadloze de gezondheid kan schaden. Als elektrogevoelige, gemaakt door het wonen onder een kerktoren in een andere gemeente, heb ik talloze brief- en mailwisselingen met uitleg over hoe de vork in de steel zit, gestuurd, gesprekken gehad thuis (omdat ik op het gemeentehuis niet wezen kan) met o.a de toenmalige burgemeester, loco burgemeester en ambtenaren, nadat er een mast zou komen tegenover onze woning. Deze kreeg, met hulp van de GGD-NOG gelukkig een ander plekje, maar bekend is daarom bij de gemeente wat de ongevraagde elektromagnetische straling doet met mensen die er te dicht bijwonen. En toch zijn ze in Nederland een van de eerste gemeentes die gratis wifi aanvragen bij de Europese Commissie.

Gratis wifi in centra Aalten, Dinxperlo en Bredevoort

Met de bijdrage van 15.000 euro wil de gemeente Aalten gratis wifi in het centrum van Aalten, Dinxperlo en Bredevoort. Het systeem moet in 2019 werken.

Hoe moet dat nu verder?

Worden we nu ook verjaagd op de enige plek waar ik nog de wekelijkse boodschappen kan doen na verjaagd te zijn uit onze woning onder de kerktoren? Boodschappen die we eerst wekelijks haalden in Dinxperlo bij de Jumbo.  Het was nadat de supermarkt veranderde in Jumbo, zo fout voor mij om daar de boodschappen zelf te halen en ik moest geregeld naar buiten vluchten onder het winkelen. De straling was teveel (ik weet niet waarvan). Veel last van verlammingen aan handen, benen en gezicht en het spreken ging niet naast pijn, veel pijn. En wat ik wilde zeggen kwam er niet uit. Daar kies je toch niet voor? We moesten op zoek naar een supermarkt waar ik niet ongevraagd zoveel bestraald werd en ziek werd en is geworden de AH in Aalten. We gaan wel op zaterdag extra vroeg en is dan is het nog niet zo druk en nog redelijk vol te houden. De vraag is nu er wifi in het vooruitzicht geplaatst wordt: help! hoe lang nog? Kan ik dan nergens meer naar toe?

Pure discriminatie en schending van de Nederlandse Grondwet vind ik
Steeds meer zendmasten (ook sinds eind 2018 in De Heurne), wifi-hotspots en andere draadloze toepassingen zorgen ervoor dat de totale hoeveelheid elektromagnetische straling in de samenleving, sterk toeneemt. Een milieuvervuiling van ongekende omvang en niemand houdt het tegen. Een groeiende groep mensen ervaart hier echter gezondheidsklachten door, waar onafhankelijke wetenschappers voor hebben gewaarschuwd en de Nederlandse overheid niet naar geluisterd heeft. Elektrogevoeligen die noodgedwongen omgevingen met straling (van antenne-installaties van zendmasten, wifi-hotspots en alle smartphones) moeten mijden. Het anders behandelen, achterstellen of uitsluiten van mensen op basis van (persoonlijke) kenmerken is discriminatie, volgens de site van het College van de rechten van de mens. Maar zegt het college: “het gediscrimineerd voelen als elektrogevoelige ten opzichte van andere groepen mensen staat niet in de Algemene wet gelijke behandeling (AWGB)”. Een tegenstrijdigheid waar de elektrogevoelige niet verder mee kan en enorm lijkt op het spreekwoord; “zo de wind waait, waait mijn rokje”. De elektrogevoeligen kiezen er ook niet voor om lichamelijk te reageren op straling van alle draadloos en willen juist blijven deelnemen aan de samenleving. Willen er gewoon bij horen. Willen alleen niet ongevraagd bestraald worden door de onhoorbare, onzichtbare en reukloze elektromagnetische velden (straling) omdat ze er ziek van worden. Volgens de Nederlandse grondwet (artikel 11) heeft iedereen toch ook recht op onaantastbaarheid van zijn of haar lichaam. Gemeente Aalten: waarom in 2006 een natuurlijke terughoudendheid voor zendmasten en in 2019 gratis subsidie voor wifi?

Bericht van een lezeres:

6-6-6 en 33 gemeenten?
Zijn wel heel duidelijke tekens!