Een definitie van het internet der dingen (Internet of Things, afgekort IoT) is: het internet, waar voorwerpen draadloos mee verbonden zijn en gegevens uitgewisseld kunnen worden. Het is de bedoeling van het IoT een wereldwijd netwerk te creëren met behulp van vele gateways (antennes) en veel dingen. Kleine antennes die het mogelijk maken om kleine datapakketjes van dingen over grote afstanden te verzenden. Men verwacht dat er in 2020 tussen de 30 en 75 miljard dingen deel uit zullen maken van dit netwerk. Is dit wereldwijd draadloos gebruik wel veilig voor de mens?

De techniek van het internet der dingen
Het internet der dingen (IoT) maakt het mogelijk om communicatie van weinig data naar een op grote afstand gelegen plek te transporteren. De technieken hiervoor nodig zijn o.a:
-LPWAN (Low Power Wide Area Network);
-Dingen.

Typen LPWAN’s
LPWAN is een groep van verschillende lage frequenties, wereldwijde netwerktechnologieën die vele vormen kunnen aannemen. LPWAN’s kunnen gelicentieerde of niet-gelicenseerde frequenties gebruiken en omvatten eigen of open standaardopties.

LPWAN
LPWAN is een netwerk niet alleen voor de slimme elektronica in huis, maar vooral voor de talloze sensoren aan dingen gekoppeld. Dingen in de industrie, de basisvoorzieningen zoals elektriciteit, gas, water en dingen in de land- en tuinbouw. Het voordeel van dit netwerk is dat de techniek erg energiezuinig is en het bereik erg groot is. Gebruik maken van de LPWAN techniek zijn onder ander de netwerken:
-Lora;
-Sigfox;
-NB-IoT.

LoRa, Sigfox en NB IoT (Narrow Band IoT) maken gebruik van de LPWAN technologie met als doel Internet of Things wereldwijd toegankelijker te maken.

LoRa
De LoRa-techniek is ongelicenseerd. Een ongelicenseerd netwerk werkt op een frequentieband die gehuurd dient te worden van Agentschap Telecom. Hierdoor wordt interferentie met andere apparatuur uitgesloten. De LoRa-technologie is een radiotechniek die gebruikt maakt van data versturen in chrips (de frequentie verandert) waardoor een signaal, ook als het heel zwak is, toch gedetecteerd kan worden. De specificatie om dit mogelijk te maken is LoRaWAN. De LoRaWAN bestaat uit gateways (netwerkpunten met toegang tot het LoRa-netwerk) die signalen uit de lucht opvangen en omzetten met behulp van nodes. Een node is een klein apparaat of een microcontroller in o.a de sensor die gegevens of functies doorsturen naar de gateways die er vervolgens voor zorgen dat de data op de juiste plek terecht komt. Een LoRa gateway heeft een theoretisch bereik van 10-20 kilometer en maakt gebruik van de lage of ‘zwakke’ frequenties! Het object heeft een IP-adres nodig om kenbaar te zijn. De gateways zitten vaak in de antennemasten voor de mobiele telefonie maar kunnen ook worden geplaatst tegen de muren van hoge gebouwen.

Sigfox
SigFox (een Frans bedrijf dat in 2009 is opgericht met het eigen netwerk de Ultra-Narrow band) en is ongelicenseerd. Sigfox is verkrijgbaar als publieke dienst, aangeboden door Sigfox operatoren in de meeste Europese landen. De niet-gelicenseerde Sigfox is tegenwoordig een van de meest gebruikte LPWAN’s en er is slechts één operator per land mogelijk. Het kan de data verzenden over een afstand van 30-50 km in plattelandsgebieden, 3-10 km in stedelijke omgevingen en tot 1.000 km in lineapplicaties. De pakketgrootte beperkt zich tot 150 berichten van 12 bytes per dag. Line is bijvoorbeeld één van de populaire apps om tekstberichten mee te versturen/ontvangen, foto’s, video’s, en om telefoongesprekken mee te voeren.

NB-IoT
NB-IoT is een standaard van 3rd Generation Partnership Project (3GPP). 3GPP werkgroepen zijn onder ander verantwoordelijk voor de specificaties van de netwerkprotocollen en de infrastructuur van GSM, GPRS, UMTS en LTE. NB IoT is gelicenseerd en wordt door diverse publieke operators ondersteund.

Andere gebruikers
Andere gebruikers van de LPWAN zijn:
-SIG. SIG of de Weightless Special Interest Group. Een aantal bedrijven met als doel de beste IoT techniek te ontwikkelen en aan te bieden.
-Ingenu. Bekent met de oude naam On-Ramp Wireless. De LPWAN techniek wordt uitgevoerd in 2,4 Gigahertz en is gevoeliger voor inferentie van onder ander wifi en bleutooth. Het stroomverbruik is vaak ook hoger dan andere LWAN-opties.

De dingen
De objecten of dingen worden massaal in IoT-netwerken geïnstalleerd waarmee dingen gemakkelijk en goedkoop, verbonden worden met het internet. De kan zijn het in de gaten houden van:
-de drukte op een weg;
-de kwaliteit van het drinkwater;
-de controle op de slimme prullenbakken;
-de controle van alle straatlampen;
-controle over het stroomverbruik (slimme meters);
-een lege parkeerplaats vinden;
-de koeien in de wei en hoeveel melk produceren ze.

Smart homes
Niet alleen de infrastructuur maakt gebruik van het IoT, ook de mensen in hun eigen omgeving maker nu al gebruik van door op het werk of onderweg naar van het werk naar huis:
-de temperatuur in huis vast hoger te zetten;
-de wasmachine vast aan te zetten;
-het koffiezetapparaat vast aan te zetten net voordat je thuis bent.

De dingen in de toekomst
Zo zijn er dus al tal van mogelijkheden om gebruik te maken van het IoT. In de toekomst zal IoT ook het dagelijks leven gaan beïnvloeden met:
-een medicijnkastje die aangeeft wanneer de medicijnen op zijn en zelf nieuwe bestelt;
-de zelfrijdende auto;
-een koelkast die etenswaar bestelt wanneer deze op zijn;
-een zorgteam dat je hartslag controleert en zelf eventuele haperingen bijstelt.

Frequenties van het IoT
Het voordeel van hoge frequenties is dat ze meer gegevens kunnen vervoeren. Hoogfrequente (HF) golven trillen sneller dan laagfrequente golven. Het bereik van HF golven is echter veel lager dan de laagfrequente golven (LF). Hoog frequente golven worden tegengehouden of afgezwakt door veel objecten in de omgeving zoals gebouwen en bomen en zelfs door het menselijk lichaam. Laagfrequente golven gaan door de meeste objecten en het menselijk lichaam heen en daarom de keuze voor zwakke frequenties voor het internet der dingen.

Lage of zwakke frequenties
Providers van de telecommunicatie maken gebruik van de hogere frequenties en het IoT maakt gebruik van het frequentiebereik tussen de 800 megahertz (MHz.) en 1000 MHz. De lage frequenties of de zwakke frequenties geheten. De frequentie van vele gateways voor het doorgeven van de gegevens, is rond de 850 MHz. tot 915 MHz. In Europa is de bruikbare frequentie voor LoRa in de 868 MHz.

Lagere frequenties zijn niet-ioniserend
Straling komt overal voor. Uit de aardbodem, kosmos, radiogolven en van röntgenstraling tot gammastraling. Ioniserende straling is de verzamelnaam voor straling met een hoge energie zoals röntgenstraling en gammastraling. Niet-ioniserende straling, zoals de radiogolven waar het IoT gebruikt van maakt, is in tegenstelling tot de ioniserende straling, geen gevaar voor de mens. De radiogolven liggen in het frequentiegebied van 100 kilohertz tot 300 gigahertz. In dit frequentiegebied is het voornaamste effect het thermisch effect (de opwarming van een lichaam. Als die opwarming hoog genoeg is, kunnen gezondheidseffecten ontstaan zoals weefselschade. Deze effecten zijn wetenschappelijk bevestigd door de:
-WHO (World Health Organization) in 1993;
-ICNIRP(International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection) in1998).

Daarnaast zijn er effecten die wetenschappelijk niet bevestigd zijn en waar in 2017 discussie over ontstaan. Het gaat dan om biologische schade in een lichaam zoals:
-DNA-breuken;
-tumoren;
-veranderende cel functies;
-doorlaatbaarheid van de hersen-bloed barrière;
-beschadiging van de voortplantingscellen.

Geven de zwakke frequenties van het internet der dingen wel of geen risico’s voor de gezondheid
Hierover gaat de discussie. Er is geen gezamenlijke wetenschappelijke uitspraak van instanties zoals het ICNIRP en WHO, die een wetenschappelijk bewijs willen. De lagere frequenties hebben volgens internationale gegevens 9zoals het elektromagnetisch spectrum) niet de sterkte om invloed te hebben op het lichaam. Maar een bewijs dat ze niet schadelijk zijn, is er ook niet. Wetenschappers die wel kunnen bewijzen dat voorzichtig omgesprongen moet worden met de nieuwste LPWAN technieken worden niet gehoord

Wetenschappers waarschuwen
Dr. Devra Lee Davis is een Amerikaanse epidemiologe, schrijver en internationaal bekent op het terrein van ziektepreventie en milieufactoren wat betreft de gezondheid. Dr. Davis zegt dat de frequenties van de 5 gighertz, gebruikt in IoT, nooit getest zijn op de biologische effecten voor de gezondheid van mensen.

Prof. Dr. Med. Karl Hecht is in Duitsland emeritus hoogleraar neurofysiologie. Professor Hecht heeft veel wetenschappelijke publicaties en boeken geschreven en vraagt om de huidige manier van de stralingsproblematiek ter discussie te stellen. Dit met een brede en open kijk naar de niet-ioniserende straling, die mogelijk wel schadelijk kunnen zijn voor een mensenlichaam.

https://www.stopumts.nl/doc.php/Artikelen/11057/internet_of_things_frequencies_used_for_pain-inflicting_crowd_control_weapons
https://nl.wikipedia.org/wiki/Internet_der_dingen
http://kompetenzinitiative.net/KIT/KIT/ist-die-unterteilung-in-ionisierende-und-nichtionisierende-strahlung-noch-aktuell/