De magnetron is een elektronenbuis en kan door middel van trilholtes en een magneetveld hoogfrequente elektromagnetische velden (microgolven) opwekken in het gebied van 0,5 tot 100 gigahertz. De microgolf van 2,45 gigahertz zorgt ervoor dat watermoleculen in het voedsel bewegen waarbij er warmte ontstaat. Deze warmte zorgt voor het garen van het voedsel. Bij een bloedtransfusie heeft het donorbloed een lage temperatuur en moet opgewarmd worden voordat de patiënt het bloed ontvangt. Kan dat in de magnetron?

Hoe werkt de magnetron
In de elektronenbuis van een magnetron is sprake van resonantie (trilling). De resonantie treedt op bij bepaalde frequenties en sterkte en kan een staande golf veroorzaken. Een golfverschijnsel wordt veroorzaakt door het aantikken (interferentie) van twee golven met dezelfde frequentie. De frequentie van 2.455 Megahertz (2,45 Gigahertz) brengt waterstofatomen (in het voedsel) in trilling, waardoor deze hitte worden omgezet. De (micro)golven (hoogfrequente elektromagnetische velden) mogen de magnetron niet uit en ze weerkaatsen tegen de metalen wanden en het gaas in het deurtje ( de metalen kast als de kooi van Farady). Ons voedsel bestaat voor het grootste gedeelte uit watermoleculen. De microgolven dringen het voedsel binnen en vallen uiteen op de watermoleculen en warmt deze van binnenuit op. Omdat de golven binnen de ruimte van de oven blijven (het ontstaan van staande golven) is de opwarming op sommige plekken heviger dan op andere. Het draaiplateau in de magnetron moet ervoor zorgen dat dat het voedsel op alle plekken gelijkmatig verwarmd wordt. Wel warm maar niet bruin dus.

Niet nieuw
De gevaren van microgolven en radiogolven die ook in de 21ste eeuw gebruikt worden zijn niet nieuw. Microgolven werden al sinds de jaren 40-50 van de 20ste eeuw gebruikt door het leger bij radarsystemen. Jaren na het gebruik werden toen al ziektebeelden gezien door de onderzoekers, die ze ‘microwave disease’ noemden. De uitwerking van microgolven op een mensenlichaam, op de natuur en op dieren is toen al onderzocht met als resultaat dat de microgolven de gezondheid aantasten.

Normen
Van microgolven is dus al bekend dat ze schadelijk kunnen zijn voor de menselijke gezondheid. Ondanks al deze onderzoeken is het geen reden geweest voor veel westers landen om de veiligheidsnormen aan te passen. Dit is wel aangepast in veel oosterse landen en de toenmalig Sovjet Unie, waar voor de microgolfvelden de toegestane norm veel lager is. De oude westerse normen van toen zijn nog nu nog steeds de basis waarover gezegd wordt dat ze veilig zijn in het gebruik. De volgende onderzoeken bewijzen dat de microgolven en radiogolven wél gevaarlijk zijn voor de gezondheid.

Onderzoek uit Engeland
In 1990 ontdekten twee wetenschappers van het Department of Medical Microbiology aan de University of Leeds dat zout in het voedsel invloed heeft op de temperatuur van magnetronvoedsel. De conclusie is dan ook dat dat microgolven slecht doordringen in voedsel dat veel zout bevat. Dit zou de oorzaak kunnen zijn voor de bobbels aan het oppervlak van kant en klare magnetron maaltijden en dat het voedsel aan het oppervlak kokend heet is en binnenin nog koud kan zijn

Nog meer onderzoek
Restanten van een maaltijd niet opnieuw opwarmen in de magnetron blijkt uit Amerikaans onderzoek in 1992. Een uitbarsting van salmonella in Amerika, bleek te zijn veroorzaakt doordat bezoekers van een picknick overgebleven vlees mee naar huis namen en opnieuw in de magnetron hadden opgewarmd. De bezoekers die een conventionele oven of fornuis gebruikten werden niet ziek.

Kunstmatige toevoegingen
Door verhitting in de magnetron gaat veel smaak en kleur verloren. De kleur krijgt het magnetronvoedsel niet, maar het oog wil ook wat. De oplossing van de fabrikant is om er dan maar kleur- geur en smaakstoffen aan toe te voegen. Deze middelen kunnen het voedsel een bruine kleur geven waardoor het lijkt of het in een gewone oven gebakken is. Aan het verpakkingsmateriaal voor magnetronproducten worden deze middelen gehecht.

De microgolven van de magnetron
Het gevaar van de magnetron is tweezijdig namelijk op het gebied van:
-microgolven;
-voedsel dat we daarna eten.

Microgolven
Naast het voedsel uit de magnetron is er het gevaar van de microgolven.
Microgolven of hoog frequente elektromagnetische velden, is niet-ioniserende straling. De wetenschap is er nog niet over uit of deze straling kankerverwekkend is. De WHO (wereld gezondheidsorganisatie) heeft deze straling in 2011 wel gekenmerkt als mogelijk kankerverwekkend. De metalen kast moet een kooi van Faraday zijn maar er is een zwak punt. De deur van de metalen kast. Met rubber sluit deze perfect, maar juist rubber is kwetsbaar. De rubber kan zorgen voor lekstraling! Het advies is dan ook:
-vervang elk jaar het rubber bij het deurtje van de magnetron;
-laat kinderen niet voor het deurtje naar binnen kijken in de magnetron.

Straling
De schade kan groot zijn namelijk. Lekstraling wordt via de ogen in het endocriene systeem opgenomen (de alvleesklier, bijnieren, schildklier en geslachtsorganen). De frequentie waarop de magnetron deze straling uitzendt is iets hoger dan bij mobiel bellen en ligt op ongeveer 2500 Megahertz (MHz.) Bij deze frequentie wordt de elektromagnetische straling omgezet in warmte. Water-, vet- en suikermoleculen uit het eten absorberen de straling, waardoor er warmte vrijkomt. Door de dikke wanden van het apparaat (de kooi van Faraday) is de gebruiker afgeschermd van de straling. De Internationale Commissie voor Kankeronderzoek (IARC) van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) is gevestigd in Lyon, Frankrijk. Ze onderzoeken de oorsprong van kanker en in hoeverre substanties, mengsels en omstandigheden van blootstelling, kankerverwekkend kunnen zijn. Het IARC hanteert 5 klasses die internationaal erkend zijn en in overeenstemming zijn met de beschikbare wetenschappelijke gegevens. 1 mei 2011 hebben 13 wetenschappers uit 14 verschillende landen bekend gemaakt dat zij hoogfrequente elektromagnetische velden gaan indelen in klasse 2b.

Klasse 2
Men vindt in deze categorie voldoende aanwijzingen voor een kankerverwekkende werking bij de mens van de substantie (mengsel of omstandigheden van de blootstelling). Dit op basis van experimenten zonder dat men gegevens over de menselijke uitwerking op de substantie of blootstelling beschikt. Deze categorie bestaat uit twee subgroepen.

Klasse 2a
De substantie (het mengsel of omstandigheden van de blootstelling) is waarschijnlijk kankerverwekkend voor de mens.

Klasse 2b
De substantie of omstandigheden van de blootstelling zou weleens kankerverwekkend voor de mens kunnen zijn.

Het voedsel uit de magnetron verandert je bloed
Dr. Hans- Ulrich Hertel, een voedingswetenschapper deed in samenwerking met professor Bernard Blanc van het Zwitserse Federal Institute of Technology een uitgebreid onderzoek naar de invloed van voedsel uit de magnetron op de gezondheid. De conclusie in 1989 is: als je voedsel eet dat in een magnetron is verhit of ontdooid, treden in je bloed veranderingen op die kenmerkend zijn voor de eerste fasen van het ziekteproces van mensen die aan kanker lijden. Het onderzoek gebeurde met acht vrijwilligers (gemiddeld tussen de twintig en veertig jaar oud) waar de helft magnetronvoedsel at en de andere helft geen voedsel uit de magnetron. Voor en na het eten werd bij elke vrijwilliger een bloedmonster afgenomen.
De onderzoekers stelden vast, dat in het bloed van degenen die voedsel uit de magnetron hadden gegeten, significante veranderingen optraden. Metingen wezen op een daling van:
-hemoglobinewaarden;
-cholesterolwaarden;
-witte bloedcellen.

Het voedsel uit de magnetron verandert je cellen
Tevens stelde Dr. Hertel non-thermale effecten vast, die de doordringbaarheid van de celmembranen wijzigen en een lichaam vatbaar maken voor virussen, schimmels en bacteriën. De hoeveelheid stralingsenergie uit de magnetron werd in het voedsel opgenomen en maakte met een speciaal licht, bacteriën zichtbaar. Bacteriën die met het voedsel in een menselijk lichaam komen. Ook de Britse regering heeft in 1989 onderzoek laten doen waaruit bleek dat schadelijke bacteriën kunnen overleven in magnetronvoedsel.

Tegen zere benen
De advocaten van de magnetron-fabrikanten beriepen zich toen op een Zwitserse wet die ‘onnodig nadelige uitspraken over een leverancier of zijn producten’ verbiedt. Hierbij staat de commerciële positie van de fabrikant voorop. Wanneer deze kan aantonen, dat een publicatie een nadelige invloed heeft op de handel, kan het Zwitserse hof – als enige in Europa – die publicatie verbieden op straffe van een geldboete. Met succes heeft de industrielobby Hertels bevindingen buiten de publieke aandacht gehouden. Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens heeft jaren later echter bepaald, dat de zwijgplicht van Hertel moet worden opgeheven en zijn onderzoek toegankelijk moet zijn.

Schokkend
In Amerika overlijdt in 1991 in het Hillcrest medical Center, mevr. Norma Levitt na een heupoperatie en na het toedienen van een bloedtransfusie. Volgens de familie was het bloed door een verpleegster opgewarmd in de gewone magnetron om snel de lichaamstemperatuur van 37 graden te krijgen. Het verwarmen van bloed op deze manier vernietigt de rode bloedcellen, waardoor grote hoeveelheden kalium vrijkomen (bruto hemolyse), wat vaak dodelijk is. De patiënt overlijdt aan een anafylactische schok. Een ernstige allergische reactie van het lichaam tegen een allergeen. Het allergeen in dit geval was het transfusiebloed wat door de 2,4 Ghz. van de magnetron, is veranderd.

De praktijk is dat het verwarmen van intraveneuze (IV) vloeistoffen anders is dan bloed verwarmen. Het ziekenhuis heeft alternatieve, goedgekeurde en veilige middelen om bloed en IV vloeistoffen op te verwarmen, maar iemand had het idee dat de magnetron voor bloed sneller zou zijn, is het vermoeden van de familie en dit was in strijd met de ziekenhuisregels. Vergeten was dat bloed een levend ding en na opwarming hemolyse veroorzaakt. Hemolyse is het uittreden van kleurstof (hemoglobine) uit de rode bloedlichaampjes, waardoor het donorbloed de allergeen werd.

De familie heeft een rechtszaak aangespannen en uiteindelijk niet gewonnen. Duidelijk is nu wel dat het bloed voordat het aan de ontvanger wordt gegeven bij veel ziekenhuizen op temperatuur moet worden gebracht door een paar minuten in waterbad (bloedverwarmer) te leggen en op te warmen voordat het aan de patiënt wordt gegeven en nooit in een magnetron!

In Nederland geld de Richtlijn Bloedtransfusie
Het Centraal BegeleidingsOrgaan (CBO) is een Nederlands kwaliteitsinstituut voor de gezondheidszorg. Deze richtlijn is tot stand gekomen met financiële steun van ZonMw in het kader van het programma “Evidence-Based Richtlijn Ontwikkeling (EBRO)‟.
Er staat o.a dat:
-controle van patiënt versus bloedproduct door twee verpleegkundigen wordt uitgevoerd;
-bloedproducten worden toegediend op kamertemperatuur. Gekoelde producten warmen aan de lucht tot op kamertemperatuur in 20 minuten.

Mijn ervaring
Ik had in een artikel geschreven over het gevaar van de magnetron met het verhaal van mevr. Levitt erbij. De reactie die ik terug kreeg na een jaar: We (waar ik het artikel naartoe stuurde) hebben een melding ontvangen betreffende je artikel ‘is de magnetron gevaarlijk’? De melding betreft onjuiste en onware bronnen. Gesteld wordt dat het onderzoek van Hertel geen officieel onderzoek was en dat het verhaal over de bloedtransfusie een hoax zou zijn.

Ik denk er het mijne van en met deze melding weet ik het zeker! Het is geen hoax!