Het schokkende verhaal van Neeltje is hier te lezen:http://stralingsleed.nl/blog/het-schokkende-verhaal-van-de-kinderen-van-neeltje/

En eind oktober zien Neeltje en Patrick nog steeds hun kinderen Rembrandt en Solange niet. Het lijkt erop dat ze een voorbeeld moeten worden voor iedereen die zegt elektrogevoelig te zijn. Het lijkt erop dat niet gepubliceerd mag worden. In dit geval betreft het een moeder waarvan haar kind (zoals ook onze zoon) niet tegen de niet te ruiken, niet te zien en niet te horen elektromagnetische velden kunnen die op scholen aanwezig zijn. Een enorme toename van kinderen met klachten vond plaats toen scholen in Nederland massaal over zijn gegaan op draadloos lesgeven met de tablet en het installeren van wifi, én wat in Nederland is toegestaan, het gebruik van een eigen smartphone. Wat Neeltje mailt op 27 oktober 2019 is:

Ik heb vorige week een deel van het dossier binnen waarvan we vanuit Nederland beschuldigd worden: psychische verwaarlozing en kindermishandeling. Dit terwijl drie psychiaters het tegendeel beweren.

Dit op basis van het feit omdat ik ze geen pijnstillers of andere verslavende middelen wilde geven om naar school te kunnen gaan. Zit de KPN hier mogelijk ook achter? Twee weken geleden ontdekte ik dat de man van de schooldirectrice, Miranda Tonkens, getrouwd is met Bert Tonkens, en deze heeft een belangrijke functie daar. Ook is er geschreven dat onze ideeën over o.a. wifi een gevaar vormen voor de toekomst van de kinderen! De Franse wet is zo dat als je de kinderen vier maanden niet gezien hebt dat ze dan ter adoptie worden aangeboden. Dit kan toch niet waar zijn?

Inmiddels is er een telefonische hoorzitting geweest voor de centrale autoriteit internationale kinderaangelegenheden van bijna 1 uur en normaal duurt zoiets zo’n 20 minuten. Ik weet nu wie in ons huis in tweede Exloërmond de opdracht tot heeft gegeven tot inbraak: de burgemeester Jan Seton.

Na lang zoeken zag ik mijn dochtertje Solange op een schoolplein lopen hier 120 km vandaan, als een zombie, en ik mocht niet in haar buurt komen. Ze herkende ons niet meer, stijf van de verdovende middelen stond ze met ogen zo groot als koffieschoteltjes te kijken. En het was zo’n mooi en gezond kindje! Kapot gemaakt. Solange en Rembrandt gaan sinds september niet naar school, en ik ben daar achteraan gegaan. Via de onderwijsinspectie hier, komt er op 17 september ineens een brief van de rechter dat we gedeeltelijk uit de ouderlijke macht ontheven zijn en ze naar school moeten.

In juni dit jaar hebben de gele hesjes de Franse President Macron aangeklaagd bij het internationaal strafhof in Den Haag, maar omdat “Frankrijk een gesofisticeerd Europees land” is worden de misdaden in dit land niet aangepakt. De raad van de kinderbescherming, blijkt achteraf de uitspraak toch gedaan te hebben, en de opdracht gevers van deze ellende, is Lena Drenth, sociaal werkster en werkzaam voor Accare, die beweerde dat wij Rembrandt zijn aandoening zouden aanpraten waarna ik haar vriendelijk doch dringend de deur gewezen heb.

Er is hier een vrouw geweest van een Franse organisatie van mede slachtoffers van uithuisplaatsingen. 30.000 kinderen worden er per jaar in Frankrijk uit huis geplaatst. Ik kreeg van de A.S.E. een brief dat wij ons niet onderdanig genoeg gedragen en we dus voorlopig onze kinderen nog steeds niet mogen zien. In Frankrijk is de A.S.E, (aide sociale de l’enfance) te vergelijken met de Nederlandse Raad van Kinderbescherming. Van alle kinderen in het huidige opvangtehuis, gaat volgens ons maar 20% naar school, de rest wordt te werk gesteld, in de biologische landbouw en in de kassen. Gratis arbeidskrachten, en 7,500 euro’s per kind per maand, vangt de Franse staat, volgens een onderzoek.

Het wachten is nu op het beroep, dat in principe voor de 20ste november plaats zal moeten vinden. Ik wil leven en mijn kinderen terug en het liefst NU.

Elektrogevoelig zijn in een digitale maatschappij is dus een misdaad? Opkomen voor je kind wordt zo afgestraft? Kinderen een trauma geven is wat er nu gebeurd. Kinderbescherming doe je werk. Neem contact op met instanties zoals de Nederlandse stichting EHS of de Franse verenigingen:
AREHS;
Teslabel.

Want kinderen die niet tegen de nieuwste draadloze technieken kunnen bestáán!
Waarschijnlijk scholen vol, wanneer artsen en gezondheidsmedewerkers, een eerlijke diagnose mogen stellen.