Ook het woord elektrostress valt geregeld. Het impliceert een beetje of je bang bent voor datgene wat je verwachten kunt, vind ik. Ik vind het dus geen goed woord of het moet een link leggen naar het nocebo-effect. De mens lijdt het meest aan het lijden dat ie vreest. Maar ergens heeft dit woord ook wel iets om te ontleden. Stress is een namelijk een vorm van spanning die in het lichaam van mensen of dieren optreedt als reactie op externe prikkels en die gevolgd door een bepaald patroon van fysiologische reacties. Om uiteindelijk te zeggen: je hebt last van stress is er dus een proces aan vooraf gegaan. Het proces van de stressor en de stressrespons. De stressor het gegeven welke de stress veroorzaakt en het stressrespons is de reactie hier op. In de meeste gevallen is de stressor de werkdruk. Carrièremoeders met hun dubbele baan bijv. Eerst de kinderen verzorgen en naar de crèche of oppas brengen, dan in de file en dan nét iets te laat op het werk, waar de dag pas begint. Is de verwachting ook nog eens dat je hetzelfde werk aflevert als voor je moeder mocht worden en nog fulltime werkte? Terwijl je nu 2 dagen minder werkt? Dan kunnen we hier een stressor hebben.

Fysiologie van de stressrespons

De lichamelijke reactie van de beleefde werkdruk, van het dubbele beroep, is een vecht-of vluchtreactie. De stressrespons komt via twee verschillende zenuwbanen tot stand. Er is een snelle reactie van het autonome zenuwstelsel, en een langzamere reactie die tot stand komt via de baan hypothalamus- hypofyse- bijnierschors. De snelle reactie berust op activiteit van het sympatische zenuwstelsel, die zorgt voor het vrijmaken van adrenaline en noradrenaline in de bloedbaan door het bijniermerg. De tweede route wordt ook wel hypothalamus-hypofyse- bijnierschorsas (HPA-axis) genoemd. Hierbij spelen drie stoffen een rol. De stressprikkel bereikt de hypothalamus. Deze produceert een peptide, CRH geheten. Dit stimuleert de voorkwab van de hypofyse tot productie van het hormoon ACTH, dat op zijn beurt de bijnierschors stimuleert tot productie van corticosteroïden waaronder het stresshormoon cortisol. Afscheiding van cortisol in de bloedbaan leidt tot een verhoging van het bloedsuikergehalte en verhoogt het metabolisme. Het remt tenslotte via terugkoppeling weer de cellen in de hypothalamus die de stressreactie veroorzaken. Cortisol wordt gezien als de stof die het lichaam helpt om energie te mobiliseren, waardoor men beter opgewassen is tegen bedreigende situaties. Het stressniveau (gehalte van noradrenaline en adrenaline) kan achteraf worden bepaald via het bloedplasma of urine.

Opeen volgende reacties.

De reacties op stress blijken volgens een vast patroon te verlopen. Er spelen hierbij drie fasen een rol.

– 1. De kortdurende alarmfase

– 2.een weerstandsfase en een

– 3.uitputtingsfase

Ad. 1: alarmfase. In de alarmfase is er sprake van een kortdurende verlaagde weerstand van het lichaam. Je voelt het niet, je merkt het niet alleen je bent vatbaar voor de virussen en bacteriën bij een verlaagde weerstand. Kinderen die op school virussen en bacteriën oplopen nemen deze mee naar huis en verspreiden dit. Normaal gesproken is er niets aan je hand. Je lichaam heeft al lang geleerd om zich te wapenen tegen vreemde virussen en bacteriën. Alleen door de drukte op je werk of andere factoren (zoals emotie, straling, presteren) zit je laag en in je immuunsysteem en krijgen bacteriën en virussen een kans met als gevolg dat je griepachtige verschijnselen krijgt. Moe, ellendig, ziekerig, slap op de benen. Maar een moeder kan niet ziek zijn dus hobbelt door. Pijnstillers mee naar het werk. Zit je ook nog eens net in je menstruatieperiode, en het ‘ feest’ is compleet!

Ad.2: weerstandsfase. In de weerstandsfase is de weerstand tegen stress verhoogd. Nou gelukkig maar. Je bent bezig om te overleven na de griep en in deze periode is je weerstand tegen stress verhoogd. Je merkt er alleen niets van. Je bent aan het

herstellen van de virusaanval 5de of 6de kinderziekte die in de groep van je kind heerst.

Ad.3: uitputtingsfase. In de uitputtingsfase is de weerstand tegen stress weer verlaagd. Aha, bent je net hersteld van de virusaanval, je voelt je weer een beetje goed slaat de stress weer toe. Druk, druk, druk. Moe, moe, moe. Ik moet snel naar huis, ik moet snel dat rapport afhebben, de deadline komt eraan, snel even een telefoontje plegen, snel naar de winkel, heb je dat verslag nog niet af?, er is een ingelaste vergadering, onverwachts bezoek van de inspectie, en help!, je kind is bij de gym op school uit de ringen gevallen. Of je naar het ziekenhuis kan komen? Help!

Wanneer iemand deze 3 fasen, fysiek heeft doorlopen duurt het normaal gesproken, enige tijd voordat men weer op het normale niveau is teruggekeerd. Als de situaties die spanningen oproepen echter te snel op elkaar volgen of niet veranderen, heeft het individu te weinig tijd om te herstellen en raken de verdedigingsbronnen van het lichaam uitgeput. Je blijft in de situatie hangen van verdedigen. Van vluchten, van alertheid, van het klaar voor de startgevoel. Langdurige stress geeft zoals hierboven bij fysiologie van de stressrespons beschreven, het stresshormoon cortisol. Geeft een verhoging van de cortisolspiegels in de bloedbaan en kunnen zo schadelijk zijn voor de gezondheid. Dit gaat namelijk gepaard met een verandering in de werking van het immuunsysteem. De drie fases werken niet zoals ze moeten werken. Je blijft laag hangen in je immuunsysteem. Je ‘ herstelt’ niet. Ook kan een chronisch verhoogd cortisolniveau leiden tot beschadiging van neutronen in de hippocampus en geheugen-problemen geven.

Symptomen

Als een je te lang stress ervaart of als deze te intens is, kan dit nadelige gevolgen hebben voor lichaam en geest. Klachten die daarbij kunnen optreden zijn:

Opgejaagd voelen, hoofdpijn, spierpijn, slaapproblemen, maagzweren, hart- en vaatziekten.

Teveel stress kan ook verantwoordelijk zijn voor:

nervositeit, overspannenheid, depressie, burn-out en  angststoornissen.

Ervaren van stressoren of condities.

Naar de conditie of het gegeven welke stress veroorzaakt is veel onderzoek gedaan. Onderzoek naar stimulans- of omgevingscondities die een negatief effect hebben op cognitieve prestaties. Enkele bekende voorbeelden zijn: lawaai, gebrek aan slaap, bepaalde drugs (alcohol bijv.) en een hoge omgevingstemperatuur (hitte). Hier moet bij opgemerkt worden dat dit per individu anders ervaren wordt. De een kan beter tegen de hitte dan de ander bijv. De een heeft eerder last van lawaai van de ander. Hier is in de zakenwereld al handig gebruikt van gemaakt om werkgevers erop te attenderen dat hier een stress management cursus voor is. Werknemers leren om controle uit te oefenen op de oorzaken van stress. Door beperkingen op te leggen ( niet alles in een dag klaar willen hebben bijv.) of om assertief te zijn (vaker neen zeggen). De cognitieve gedragstherapie noemen we dit.

Blijven er stressoren, condities, over die voor de meeste mensen als stressvol worden ervaren. Namelijk: stress en werkdruk, stress en emotie, stress en EMV.

Stress bij emotie is een vaak negatieve prikkel voor nodig. Een prikkel als ontslag op je werk, niet kunnen voldoen aan een bepaalde eis, het verlies van een geliefde, een kind welke ziek is. Dit geeft de emotie angst, verdriet of woede. De basisbehoeften van de mens: veiligheid, gezondheid, liefde en middelen van bestaan staan te wankelen en geven wanneer dit te lang duurt dezelfde klachten als hierboven genoemd: stress dus.

Stress en EMV(elektromagnetische velden.

De elektro magnetische velden ontstaan dus door alle apparaten welke informatie doorgeven via de lucht. Mobiel, smartphone, tablet, antenne- installatie, draadloze telefoons(DECT telefoons), DECT babyfoon, radio en TV, Wifi en o.a de magnetron. Elektromagnetische velden zijn er dus altijd bij de lichtnetleiding en alle snoeren die verbonden zijn met apparaten die stroom nodig hebben. Magnetische velden ontstaan bij alle werkende apparaten en dingen (zoals een autoband bijv. welke rijdt. De klachten die ontstaan lijken dus precies op de klachten hier boven genoemd en welke lijken op stressklachten: duizelig, hoofdpijn, slapeloosheid, niet kunnen concentreren, niet op de woorden kunnen komen, hartritmestoornissen, pijn op de borstkas, opgejaagd voelen(klaar voor de start gevoel), rusteloos, pijnlijke gewrichten, zere droge ogen, hoge toon in de oren, geïrriteerd gedrag, agressief gedrag, knellende band om het hoofd (het gevoel dat je hoofd er niet bij hoort), slecht ruiken (verstopte neus, zonder verkouden te zijn), krampen in de benen, droge huid. Bij onderzoek blijkt de stresshormoonspiegel verhoogd te zijn. Het mag duidelijk zijn dat er bij doorwerken in een omgeving met veel draadloze verbindingen, masten in de buurt, er in het geheel geen spraken zal wezen van een herstelperiode. Dat het alleen de vraag is: hoe lang houdt een lichaam het vol voordat de benen het niet meer kunnen dragen. Voordat het hart ophoudt met werken? Voordat organen het begeven. Bij ziekteverlof en thuis zitten bij veel draadloze verbindingen zal het ook een never ending story zijn, lijkt me. Helaas zal een stress management cursus hier niet tegen helpen. Of de cursussen worden ingezet om te kijken hoe de werkplek t.o.v. de elektromagnetische velden ligt. De positie van de werknemer m.b.t. de elektromagnetische velden. Het enige middel wat dan zal werken is elimineren. De DECT telefoon de deur uit, de mobiel uit, geen draadloze computers. Goede voorlichting over mobiel gebruik. Nooit langer dan 6 minuten bellen. De mobiel niet meenemen naar je slaapplek. Voorkomen is beter dan genezen. Weten is meten. Laat metingen verrichten op je werkplek. Metingen naar de hoogte van de straling op je werkplek maar ook in je woonomgeving. Voorkom bovengenoemde klachten. De fysiologie van de stressrespons is bij de elektromagnetische velden namelijk hetzelfde als bij een hoge werkdruk. Dat deze twee factoren elkaar versterken, verhoogde werkdruk en een woon- en werkomgeving met een verhoogd elektromagnetisch veld, zal me niets verbazen.

En…..heb je de woning gesaneerd en valt de stressrespons weg van de elektromagnetische velden dan verschijnt er vaak een andere stressor: rouwverwerking van alles wat je kwijt bent geworden door de pech te hebben om te reageren op de frequentiegolven die zo enorm zijn toegenomen. In mijn geval ben ik verloren: mijn moeder, twee broers en twee zussen, mijn werk, mijn collega’s, een aantal vriendinnen, mijn buren, onze droomwoning, alle vier de vluchtwoningen met eigen specifieke omgeving en het besef dat ik geen toekomst heb! Zwaar depressief wordt je ervan. En niemand, niemand waar je naar toe kan gaan. Waarom moet dat in een democratisch land toch zo?