Een manuscript waar ik geen uitgever van vindt om er een boek van te maken. Vele van mij kennissen hebben geen computer en kan ik zo niet bereiken. Helaas vind ik het toch nodig om te laten weten wat ik zelf ontdekt heb over deze niet bestaande en daarom doodgezwegen ziekte elektrogevoeligheid. Over het feit dat je bedonderd wordt waar je bijstaat en met bewijzen daarover niets gedaan wordt. Instanties die er toe doen om veranderingen te bewerkstelligen, niets doen. Zelfs fouten maken bewust of onbewust. Ik ben er nu vanaf 2003 mee bezig en wil voorkomen dat anderen hetzelfde overkomt. Wees voorzichtig met alle draadloze apparaten. Gebruik je gezonde verstand. De hoofdstukken zijn verdeeld in:

Hoofdstuk 1

Wij willen draadloos bereik.                                                                                       

Hoofdstuk 2

Wat is elektrogevoeligheid?                                                                                     

Hoofdstuk 3

Waarom wordt iemand elektrogevoelig.                                                                      

Hoofdstuk 4

Het Nationaal Antennebeleid en het Antenneconvenant.                                             

Hoofdstuk 5

Het voorzorgsprincipe toepassen.

Hoofdstuk 6

Onrust gebaseerd op veel publicaties.                                                                         

Hoofdstuk 7

De wetenschap waarschuwt.                                                                                      

Hoofdstuk 8

De wetenschap mag niet waarschuwen.                                                                       

Hoofdstuk 9   

Gemeenten en het voorzorgsprincipe.   

Hoofdstuk 10             

Wat zeggen instanties die er toe doen. 

Hoofdstuk 11

Wat doen landen om ons heen.                                                                                            

Hoofdstuk 12

Wie bepalen het beleid voor de Overheid?                                                                   

Hoofdstuk 13

De Telecom waarschuwt.

Voorwoord

In de twintigste eeuw werd er ook draadloos gewerkt maar dan alleen in het leger. In de eenentwintigste eeuw is het gemeengoed geworden voor bijna alle mensen. Draadloos bellen en draadloos internetten waar je maar wilt. Op straat, in de tram of trein, in de bus, even wachten in een wachtkamer en in bad, bed, op de bank en het toilet. Mogelijk gemaakt door talloze antennemasten en wifipunten nodig om de data (radiogolven) te ontvangen vanaf o.a. de mobiel, laptop of tablet om de data op te vangen en door te sturen. Deze radiogolven of elektromagnetische velden (in de volksmond straling genoemd) waar de data op gedragen wordt, is onzichtbaar, reukloos en onhoorbaar. Officieel kan het een opwarmingseffect geven aan een lichaam. Het lichaam kan opwarmen en daar zijn op Europees gebied ook maatregelen tegen genomen. Maar is dit echt wel het enige effect? Waarschuwen niet veel wetenschappers voor nog een effect. Het biologisch effect? De roep om duidelijkheid van de Nederlandse Overheid wordt steeds groter na de massale invoering van draadloos gebruik na het jaartal 2000. De radiogolven voor de doorgifte van de data worden steeds lager en kunnen door muren heen volgens de telecomproviders. Hoe lager hoe meer masten er nodig zijn. Maar als die onzichtbare trillingen of golven door muren heen gaan dan kunnen ze toch door een mensenlichaam?

Elektromagnetische velden (of trillingen) die door de lucht gedragen worden met de snelheid van het licht.  Onhoorbaar, onzichtbaar en niet te ruiken. Maar ze zijn er wel want bijna iedereen in Nederland heeft een smartphone. Wat doen deze elektromagnetische velden in de lucht, in ons milieu? Brengen ze nog veel meer schade toe aan het milieu  dan de uitstoot van CO2 (koolstofdioxide)?

De instanties die er toe doen zoals de Overheid in Nederland, de Gezondheidsraad, het Kennisplatform Elektromagnetische Velden en gezondheid, de GGD GHOR, College voor de rechten van de mens, de Nationale Ombudsman en gemeenten in Nederland, blijven zich afzijdig houden van het feit dat er vele onderzoeken zijn die het biologische effect aantonen van de radiogolven die nodig zijn voor draadloos gebruik. Schrijven, mailen en bellen heeft geen zin. Alle acties hebben geen resultaat. Vaak zijn de antwoorden zo nietszeggend, erg betutteld of je een kind bent en worden er domme antwoorden gegeven moest ik als ervaringsdeskundige constateren. Hoelang houden de ernstig elektrogevoelige mensen dit vragen om eerlijkheid en gerechtigheid vol voordat het besef komt; ik hoor er niet meer bij in dit land waar ik geboren en getogen ben!

Hoofdstuk 1

Wij willen draadloos bereik

Mensen willen draadloos bereik. In de vorige eeuw had de vaste telefoon een prominente plek in elk huishouden, en anders was er wel ergens een telefooncel. In de huidige 21ste eeuw is het ouderwets en niet van deze tijd om nog een telefoon aan draad te hebben. Praatpalen en telefooncellen zijn verwijderd en alles gebeurt draadloos. Draadloos is de maatschappij van nu en we leven in het digitale tijdperk. Draadloos bellen, draadloos werken op kantoor, draadloos een boek luisteren, draadloos een film kijken, draadloos in de zorg en draadloos overal bereik willen hebben. Hoeveel protest is er wanneer blijkt dat het bereik niet overal is. Met 112 kan geen contact gelegd worden en een man overlijdt of een paardenstal brandt af. Mensen eisen bereik maar willen liever geen mast in de achtertuin. De NIMBY’S ( de not in my back yard mensen, de niet in mijn achtertuin mensen) of zoals in België de NIVEA mensen (niet in voor- en achtertuin mensen). Bereik eisen, maar protesteren wanneer de mast in de buurt is gepland.

Hoofdstuk 2

Wat is elektrogevoelig of elektrohypersensitief (EHS)

Een grote groep mensen zegt beperkingen te ondervinden door de hoeveelheid aan elektrische magnetische velden (EVM) achter de draadloze laptop of computer, door de smartphone of door de zendmasten. Door de steeds grotere groep mensen die klachten signaleren zijn er een aantal klachten te herkennen die min of meer essentieel zijn om te zeggen dat de straling de oorzaak is. Klachten die te maken kunnen hebben met alle draadloze apparaten zijn:

– slaapstoornissen (niet in slaap komen en niet wakker kunnen worden);

– duizelig gevoel;

– gevoel van watten in je hoofd;
– oorsuizingen (tinnitus);
– jeukende hoofdhuid;
– hoofdpijn;
– opwarming gezichtshuid en andere lichaamsdelen als ellebogen;

– hartkloppingen en het gevoel dat je hart op hol slaat;

– opgejaagd, nerveus gevoel;

– spierpijnen.
Dit zijn typische klachten die kunnen horen bij beginnende overgevoeligheid voor de elektro magnetische velden van alle draadloze systemen. Vaak worden de eerste waarneembare klachten afgedaan als: te hard gewerkt, te weinig geslapen, ik moet gauw menstrueren of te druk op het werk. Totdat de druppel is overgelopen en de klachten heviger en feller worden. Klachten als:

– Sterkere oorsuizingen (tot zelfs een irritante hoge piep);
– huiduitslag, ontwikkeling eczeem- verlammingsverschijnselen in het gezicht;

– blijvende hartkloppingen en een knellende band om ribben en linkerbovenarm;
– prikkelbaarheid tot agressiviteit;
– problemen met spreken( de woorden zitten in je hoofd maar komen er hakkelend en niet uit);
– slecht concentratievermogen en korte-termijn geheugen;
– autistisch gedrag, afgesloten voelen van buitenwereld;

– hersenmist (je hoofd hoort er niet meer bij);

– slecht tegen harde geluiden en licht kunnen wat voorheen niet zo was;
– een dodelijke vermoeidheid hebben;

– pijnlijke benen tot zelfs door de benen zakken;

– blauwe plekken op armen en benen zonder je gestoten te hebben;

– reuma achtige klachten in gewrichten (vliegend naar alle gewrichten).

Op de lange termijn waarschuwen wetenschappers dat elektromagnetische velden kunnen leidden tot:

-veranderingen van het DNA. Onderzoek toont aan dat hoogfrequente straling het genetische materiaal kan beschadigen;

-veranderingen in cel functies. Elektromagnetische velden dringen het lichaam binnen en tasten celwanden aan. Hierdoor functioneren cellen, na verloop van tijd, niet meer goed.

-het verstoren van het natuurlijke energieveld van een lichaam wat kan leidden tot stress, vermoeidheid en een verzwakt het immuunsysteem.

-klachten als hoofdpijn, concentratieproblemen, duizeligheid, slapeloosheid, huidklachten, depressie, hartkloppingen, hoge bloeddruk, oorsuizen, misselijkheid, diabetes, autisme, fibromyalgie, geboorteafwijkingen, leukemie en kanker;

-de doorlaatbaarheid van de hersenbloedbarrière neemt toe en veranderen de hersenactiviteit blijkt uit onderzoek. Het werkgeheugen wordt verlaagd. Het werkgeheugen in de hersenen welke nodig is bij activiteiten. Activiteiten zoals het oplossen van problemen, besluitvorming, planning, redeneren en waarnemen.

-de voortplantingscellen. Vier uur lang werden sommige potjes sperma blootgesteld aan wifi straling en sommige potjes sperma werden niet blootgesteld. Na vier uur blijkt dat blootgestelde potjes grote verschillen gaven met de niet bestraalde potjes sperma. Het sperma, blootgesteld aan straling bewoog minder goed en tevens was de genetische code van het sperma veranderd. Meisjes die blootgesteld worden aan wifi straling hebben op vruchtbare leeftijd meer kans op een afwijking in de foetus, doodgeboren kind, of een kind wat geboren wordt met een genetische beschadiging.

Hoofdstuk 3

Waarom wordt iemand elektrogevoelig?

Mensen die elektrogevoelig zijn hebben gezondheidsklachten door blootstelling aan elektromagnetische velden (EMV). EMV die er altijd zijn en altijd al geweest zijn. De natuurlijke elektromagnetische velden van het aardmagnetisme, zon, maan en onweer. De kunstmatige gemaakte elektromagnetische velden* van GSM, UMTS, 4G en 5G zendmasten, nodig voor de draadloze communicatie, heeft er voor gezorgd dat het aantal elektrogevoeligen enorm is toegenomen. Officieel 5% van de bevolking en wanneer artsen hun werk goed mogen doen misschien wel meer dan 50% van de bevolking. Elektrogevoeligen die met een beetje hulp van familie en werkgever nog aan de maatschappij kunnen deelnemen en de ernstig elektrogevoeligen die niet meer bij deze maatschappij horen. Mensen in Nederland, die nergens meer naar toe kunnen omdat ze lichamelijke klachten krijgen van alle zendmasten en versterkers, C2000masten, smartphones, wifi-punten, slimme meters, tablets, DECT-telefoons en internet der dingen. Mensen met een lichte mate van elektrogevoeligheid en mensen met een ernstige mate elektrogevoelig gemaakt door de maatschappij.

*Kunstmatige elektromagnetische velden zijn gemaakt door mensenhanden, ook wel technische straling genoemd.

Verschillende elementen verklaren de gevoeligheid van de mens voor de elektromagnetisch velden

Natuurlijke elektromagnetische velden (trillingen) worden door elk lichaam geabsorbeerd. Nodig om te kunnen leven en afhankelijk van:

  • De grote van het hoofd. Experimenten op modellen van hoofden tonen aan dat hoe kleiner het hoofd, hoe meer de elektromagnetische golven geabsorbeerd worden;
  • De gevoeligheid van de enzymatische systemen. Professor A. Buchachenko, komt na onderzoek tot de conclusie dat de belangrijkste energievorm voor een lichaam, (ATP) gehinderd wordt door kunstmatige elektromagnetische velden;
  • Cellen met magnetiet. Het zijn de onzichtbare zintuigen in de hersenen van de mens. Hier zitten gemiddeld zo ’n 5 miljoen magnetietkristallen per gram weefsel. Het ontstaan van de mens is omdát een mensenlichaam magnetiet bevat die de zintuigen zijn voor de het natuurlijk elektromagnetische velden. Deze cellen met magnetiet laten zich gemakkelijk doordringen door de hoogfrequente kunstmatige elektromagnetische velden en absorberen tot 30% hiervan met als gevolg dat de werking van het lichaam verstoort wordt.

 

Opeenstapeling van factoren

Een elektrogevoelige heeft een opeenstapeling van factoren die er samen voor zorgen dat de emmer langzaam vol raakt. Totdat de emmer overloopt mede door de snelle implantatie van alle draadloze technieken erbij, als een nieuw toxisch element en misschien voor de druppel zorgt (de onzichtbare manier van moderne milieuvervuiling). Hoe ouder je wordt, hoe meer dat verschillende toxische factoren zich kunnen opstapelen. De verschillende factoren maken dat iedere elektrogevoelige andere klachten krijgt, maar met een duidelijke overeenkomst. De levensgeschiedenis maakt dus dat ieder een ander gevulde emmer heeft. Factoren die meespelen zijn:

Zware metalen in een lichaam
Zware metalen is de verzamelnaam voor metalen zoals cadmium, kwik, lood, arseen en tin. Zware metalen die zich jaren en jaren ongemerkt in een lichaam ophopen. Zware metalen hopen zich op door:

Het milieu

  • Door metaalwinning en opslag en door de verfproductie;
  • Door elektriciteitscentrales die de energie opwekken met kolen en gas;
  • vuilverbrandingsovens

En is het sinds begin 21ste eeuw niet zo dat het milieu verzadigd is vol met reukloze, onzichtbare en onhoorbare elektromagnetische velden van alle zendmasten, wifi en smartphones?

Voedsel
Zware metalen hechten aan organische stoffen en kleideeltjes in de bodem. Planten nemen zware metalen op uit de bodem, de lucht en het water. Dieren krijgen zware metalen binnen via het water en voer. Hoeveel zit er nog in het dagelijks voedsel van de mens? Hoeveel krijgen we dagelijks binnen door:

  • a. lood in waterleidingen van oudere huizen;
  • tin door veel voedsel in blik te gebruiken;
  • asbest in het drinkwater bij de niet vervangen asbestcementwaterleidingen.

Chemische bestrijdingsmiddelen of pesticiden
Middelen om ‘plaagdieren’ op landbouwgewassen te doden. Tuinders en kwekers die ermee werken en de consument die het binnenkrijgt via het voedsel door overgebleven resten gif (residu). Niet alle stoffen stapelen zich op in een lichaam maar van DDT is bekend dat het zich wél opstapelt in een lichaam.

Medicijnen
Hoeveel medicijnen krijgt een jong iemand wel niet binnen? Als foetus al in de baarmoeder van de moeder. Denk aan weeënremmers of – weeënopwekkers. Hoeveel krijgt de foetus daarvan mee via de placenta? Peuters en kleuters met oorontstekingen, vijfde en zesde kinderziekte, rode hond, valse kroep, bronchitis en zoveel andere kinderziekten, waar het ‘nodig’ van is om medicijnen te gebruiken, zoals antibiotica.

Amalgaanvullingen
Nog niet zo lang geleden was amalgaan hét materiaal om gaatjes in kiezen mee te repareren en vullen. Gelukkig wordt dit niet meer gebruikt in tandartsenpraktijken maar oudere mensen hebben amalgaanvullingen. Vullingen van amalgaan bevatten het zware metaal kwik. De amalgaanvulling geeft constant een kleine concentratie kwik af wat zich in het lichaam opstapelt. Gemiddeld krijgen mensen met amalgaanvullingen zo’ n 3 tot 7 microgram per dag in hun lichaam. Hoe ouder, hoe meer dus. Daarnaast kan het kwikgehalte in je lichaam oplopen door heet drinken, veel kauwgom gebruik en tandenknarsen.

Vaccinatie
De vele vaccinaties die een baby, peuter, kleuter, basisschoolkind en puber krijgt tegen  difterie, kinkhoest, tetanus, polio, haemophilus, influenza type b, hepatitusB, pneumokokken, bof, mazelen, rode hond, meningokokken C en humaan Papillomavirus. 

Trauma’s
Op jeugdige leeftijd is de kans al aanwezig om een trauma op te lopen. Het overlijden van één van de ouders, een scheiding van de ouders, seksueel misbruik, verwaarlozing of andere vervelende onbegrijpelijke gebeurtenissen voor een jong kind.

Elektromagnetische belasting
Zendmasten hebben een plek nodig. De plaatsing van de eerste GSM antennes overviel mensen. Plots staat er een mast in de achtertuin of op daken van huurwoningen. Mensen werden en worden anno 2018 nog niet voorgelicht over de eventuele gezondheidsschade dat kan optreden. Mensen kiezen voor een leven wat geheel bestaat uit draadloos bereik maar weten niet wat dit voor een gevolg kan geven. Is dit democratisch? Het zal de economie ongetwijfeld enorm schaden maar de gezondheid dan? De belasting van de elektromagnetische velden voor mensen met een zendmast of C2000 mast in de directe omgeving is veel groter dan wanneer er geen mast in de buurt staat en bestaat eerder de kans om elektrogevoelig te worden. De belasting van overal wifi in huis geeft geen rustpunt meer voor een lichaam. Moeten mensen dit niet weten?

Hooggevoeligheid
Veel elektrogevoeligen geven kenmerken van een hoog gevoelig  iemand en een beelddenker. Volgens de Amerikaanse psycholoog Elaine N. Aron is 15 tot 20% van de wereldbevolking een Highly Sensitive Person (HSP) of hoogsensitief persoon. Hooggevoeligheid is eveneens wetenschappelijk niet te bewijzen, net als elektrogevoeligheid.

Andere ziekten
Onderliggende ziekten welke getriggerd kunnen worden door de frequentiegolven van elektromagnetische velden. Bijvoorbeeld fibromyalgie, chronisch vermoeidheidssyndroom, stofwisselingsziekte, ziekte van Lyme, allergieën, MCS (geurovergevoelig), ALS en erfelijke ziekten.                                                                

Het verschil in elektrogevoeligheid

Bij nu al 850.000 mensen is de emmer overgelopen door de verschillende opeenstapelingen. Een scala van mixen die voor elk persoon anders zijn. Want niet alle elektrogevoeligen hebben:

vaccinaties gehad;

een trauma;

met chemische middelen gewerkt;

amalgaanvullingen;

een woning onder een zendmast.

Voor iedereen wordt de emmer anders gevuld en gemixt. Dit houdt in dat iedere elektrogevoelige andere klachten krijgt met wel een duidelijk overlap aan dezelfde klachten. De een kan namelijk nog wel de mobiel gebruiken de ander absoluut niet meer. De een kan nog wel tegen het laagfrequente, de ander heeft dag en nacht de stroom uit. En hoeveel zogenaamde welvaartsziekten hebben de toename van de elektromagnetische velden, als oorzaak?

Het probleem van elektrogevoeligheid is dat betrekkelijk nieuw is en duidelijk ook pas na de invoering van alle draadloze verbindingen en nieuwe generaties van elektronische apparatuur. Deze apparaten stralen elektromagnetische velden uit die sommige mensen ziek maken. Elke elektrogevoelige heeft zijn of haar eigen geschiedenis. De apparatuur die iemand stoort en de aard van de (chronische) gezondheidsklachten zijn strikt persoonsgebonden. Een nieuw in te voeren techniek of gewoonte blijkt in het verleden af te hangen van onderzoek op de lange termijn. Een lange termijn van zeker een halve eeuw.

EHS komt vaak voor in combinatie met een overgevoeligheid voor andere (milieu)factoren zoals specifieke geuren (MCS), voedsel, licht (CLPD) en ultra laag geluid. De hooggevoelige mens HSP ‘er) is gewoon gevoeliger. Gevoeliger voor prikkels van buitenaf. De elektromagnetische velden zijn niet te zien, te ruiken of te horen maar ze zijn er wel.

Dat HSP ‘ers een gevoeliger zenuwstelsel hebben en sterker worden geprikkeld dan de doorsnee mens, is wetenschappelijk bewezen. Hun zintuigen en hersenen werken gemiddeld uitgebreider en dieper dan bij de gemiddelde mens. De HSP ’er heeft hiermee de potentie om óók te reageren op de kunstmatige elektromagnetische velden. De zintuigen zijn de magnetieten, die ook de natuurlijke elektromagnetische velden detecteren. Wees als hooggevoelig persoon gewoon voorzichtig met alle draadloze. De échte HSP ’er wéét dit intuïtief ook.

Van een tot tien. In elektrogevoeligheid zit verschil

Van licht elektrogevoelig tot ernstig elektrogevoelig is te vangen in een schaal van een tot tien. De mensen die ernstig elektrogevoelig zijn behoren tot de hoogste schaal. De ernstig elektrogevoelige is vaak al gevlucht uit de woning, heeft geen smartphone, geen computer of een computer aan draad, geen DECT-telefoon en voelt zich niet meer in deze maatschappij thuis omdat alles meer en meer draadloos gaat. Ze horen er letterlijk ook niet meer bij.

Hoofdstuk 4

Het Nationaal Antennebeleid en het Antenneconvenant

Omdat er steeds meer behoefte kwam aan het gebruik van draadloze communicatie, waar antennemasten voor nodig zijn, zijn erin 2002 afspraken gemaakt door de Rijksoverheid, de Vereniging van Nederlandse gemeenten en de toenmalige telecomaanbieders (providers). Draadloze communicatie zoals bij de:
• mobiele telefoons;
• draadloze babyfoons;
• wifi;
• nieuwe nog te ontwikkelen apparatuur die draadloos met elkaar ‘communiceren’.

De sectorantennes (kleine of grote zendmasten), schotelantennes en straalverbindingen (een radioverbinding tussen twee zendmasten met afstanden die wel 100 kilometer kunnen overbruggen) die nodig zijn om de data (radiogolven) te ontvangen vanaf o.a. de mobiel, smartphone of tablet om te zetten en door te sturen naar het opgegeven nummer. De mobiele telefoon zendt de hele tijd signalen uit naar de dichtstbijzijnde antenne. Raak je te ver weg van de antenne dan pakt de volgende antenne het signaal weer op. Hierdoor ben je bijna overal bereikbaar.

Het Antenneconvenant
De afspraken tussen het Ministerie van Economische Zaken (EZ), Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu (VROM) namens de overheid, de Vereniging Nederlandse Gemeenten en providers (KPN, T-Mobile, Vodafone en Tele-2), zijn vastgelegd in het Antenneconvenant. Het eerste antenneconvenant is van 2002 en is in 2010 aangepast, omdat er nieuwe providers op de markt kwamen. De providers zijn vertegenwoordigd in Monet (een vereniging die namens de providers de plaatsing van antennes afstemt met de overheid). De afspraken uit 2002 worden in het aangepaste Antenneconvenant, versoepeld. De weerstand in de bevolking wordt namelijk steeds groter bij het plaatsen van een antennemast of zendmast en daarom is er de vergunningsvrije antennemast ingesteld.

Antennemasten die kleiner dan 5 meter zijn kunnen vergunningsvrij geplaatst worden. Wel moeten ze getoetst worden aan het bestemmingsplan van de gemeente en de toestemming hebben van meer dan de helft van de bewoners, wanneer de mast op een huurcomplex gepland is. Gemeenten zijn formeel geen partij in dit Antenneconvenant, maar kunnen wel beperkte eisen stellen.

Hoofdstuk 5

Het voorzorgsprincipe toepassen

In 2011 krijgen alle lidstaten van de WHO (World Health Organization) een advies om:
• het voorzorgsprincipe toe te passen, vooral denkend aan de kwetsbare groepen als jongeren en kinderen;
• de stralingsbelasting voor de bevolking te verlagen;
• de blootstellingslimieten te verlagen;
• het toelaten van GSM’s, DECT-telefoons en wifi in klaslokalen niet toe te staan;
• het meer preventief te werk gaan bij het beoordelen van gezondheidsrisico’s.

Wat is het voorzorgsprincipe
Het voorzorgsprincipe is een internationale afspraak die is gemaakt tijdens de milieuconferenties in Rio de Janeiro, de zogeheten Rio Declaration (1992). Het voorzorgsprincipe wordt toegepast wanneer er wetenschappelijk geen consensus is over het gebruik van nieuwe technieken die worden geïmplanteerd in het dagelijks leven. Het is een soort van: voorzichtig zijn met nieuwe toepassingen. Bij de toepassing van de draadloze technieken had dit voorzorgsprincipe in werking kunnen treden voordat er tot een complete implantatie van antennes en zendmasten in de omgeving geïmplanteerd werden. Bij deze toepassing van de massaal toegenomen elektromagnetische velden (straling) in het milieu staan wetenschappers in 2018 lijnrecht tegenover elkaar. De helft van de wetenschappers waarschuwt dat het de gezondheid van mensen ernstig aantast en de andere helft zegt dat er bij mobiel gebruik, niets aan de hand is (waar het advies van de Gezondheidsraad op gebaseerd is). Juist in dit geval had het voorzorgsprincipe in werking moeten treden en een afspraak moeten zijn in het Antenneconvenant. Het voorzorgsprincipe in Rio de Janeiro is namelijk ontstaan uit het feit dat overheden in het verleden te laat ingrepen en uit het feit dat: een goede voorzorg geen nazorg nodig heeft voor later.

Een advies uit 2011

Op 6 mei 2011 heeft de Commissie voor Milieu, Landbouw en Regionale Zaken van de Raad van Europa, haar lidstaten (waaronder Nederland) in 2011 wel het advies gedaan om:
-het voorzorgsbeginsel onmiddellijk toe te passen (b.v. om het ALARA-principe, inhoudend dat de elektromagnetische straling as low as reasonably achievable dient te zijn);

-de stralingsbelasting voor de bevolking te verlagen;

-de blootstellingslimieten te verlagen;

-het voorzorgsbeginsel in acht nemen ten aanzien van kwetsbare groepen als jongeren en kinderen;

-GSM’s, DECT-telefoons, WIFI/WLAN draadloos internet in klaslokalen NIET toe te laten.

Had het voorzorgsbeginsel in werking moeten treden?
Het was een advies en de Nederlandse overheid voelde zich niet aangesproken om dit advies op te volgen. Daar waar andere landen het advies wel begonnen met opvolgen van dit advies, deed Nederland niets. Had onze overheid het voorzorgsbeginsel moeten hanteren? Zijn de blootstellingslimieten van de ICNIRP (International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection) dan veel te hoog? Ook onze overheid weet van het Moskou signaal. Dat de straling, ver onder de norm van het ICNIRP en dus ook onze Gezondheidsraad, schadelijk kan zijn voor mens, dier en plant. De ICNIRP heeft de normen opgesteld door zes minuten te kijken naar een thermisch effect en meer niet. En ook het ICNIRP weet van het Moskou signaal.

Het Moskou signaal. Tijdens de koude oorlog (1945-1989) had het Amerikaanse ambassadepersoneel in Moskou destijds het allerhoogst kankerpercentage in de wereld. Opzettelijk was er door de tegenstanders gekozen om het personeel ziek te maken. In het geniep werd er gebruik gemaakt van straling. Straling met een golflengte tussen de 2,5 gigahertz (GHz) en 4.1 GHz. De frequenties waren zo gekozen omdat ze bekend staan om op de duur lichamelijke schade aan te richten. Leukemie, kanker, psychische en mentale lichamelijke ontregelingen zijn dan het gevolg. Het werd gebruikt als oorlogsvoering. Dit signaal echter, het Moskou signaal, is te vergelijken met ons wifi signaal (2.450 GHz). En wat te denken van de 900 GSM-mast (935 / 960MHz /1805 / 1880 MHz) UMTS-mast (2110 / 2170 MHz), 4G-mast (900 MHz / 1800 MHz / 2100 MHz / 2600 MHz) en een 5G-mast ( 700 MHz / 1400MHz / en 3600 megaherz)?

Thermisch effect
In Nederland wordt het advies van de WHO niet toegepast in het Nationaal Antennebeleid. De reden is dat alleen een thermisch effect bewezen is en dat hier maatregelen voor genomen zijn. Het menselijk lichaam kan sterk opwarmen waardoor er schade kan optreden aan het DNA en zo lichaamsfuncties kunnen ontregelen. Een maatregel is dat de ICNIRP (de Internationale Commissie voor stralingsbescherming) op basis van wetenschappelijke gegevens, heeft vastgesteld dat de thermische waarde bij mobiel gebruik, de lichaamstemperatuur niet meer dan een graad Celsius mag oplopen: de SAR waarde (specifieke absorptietempo of -ratio). Is de SAR waarde hoger dan kunnen er gezondheidsproblemen ontstaan. Er is volgens de Gezondheidsraad geen bewijs dat er een biologisch of niet-thermisch effect optreed.

De Gezondheidsraad

Geen enkel onderzoek kan aantonen dat de radiofrequente velden die van antennes of mobiele telefoon gebruikmaken de gezondheidsklachten veroorzaken, aldus de Gezondheidsraad. Over de gezondheid op de lange termijn (zoals het veroorzaken van kanker, veranderen van het DNA, het burn-out syndroom, verminderde vruchtbaarheid of een lekkende bloed-hersenbarrière) is nog niet veel bekend, omdat de antennes er pas relatief kort zijn, zegt de Gezondheidsraad. Over het algemeen is de sterkte van deze velden zo laag, dat de klachten hier niet van kunnen komen, is de tendens bij al deze instellingen.

Hoofdstuk 6

Onrust gebaseerd op veel publicaties

Veel wetenschappelijke peer-reviewed*onderzoeken wijzen op niet alleen een thermisch effect maar ook op een niet-thermisch of biologisch effect, veroorzaakt door de elektromagnetische velden van alle draadloze apparaten. Het geeft onrust onder de bevolking. De burgers willen draadloos werken maar niet de antennes of zendmasten ín het dorp. Het liefst op afstand van de huizen want misschien hebben de wetenschappers die waarschuwen wel gelijk? Dus tóch het advies uit 2011 opvolgen van de WHO. En zijn de normen van de International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection (ICNIRP) niet achterhaald na twintig jaar?

* Peer-reviewed;) is een methode om de kwaliteit van (geschreven) werk te verbeteren, verifiëren of controleren door het werk te onderwerpen aan de kritische blik van vakgenoten, De kritiek is echter dat reviewers hun vakgebied in één richting willen sturen die hunzelf welgevallig is (of hun werkgevers).

ICNIRP

De ICNIRP heeft als belangrijke taak om de veiligheidsnormen van elektromagnetische velden te bepalen. De geldende normen zijn in 1998 opgesteld. Deze richtlijnen zijn gemaakt naar aanleiding van een thermisch effect (opwarmingseffect) van elektromagnetische velden op een zak water (met de vraag: hoeveel straling is er nodig om een zak zout water van 72 kg in 6 minuten, 1 graad op te warmen)? Het thermisch effect. Hier is geen rekening gehouden met biologische- en/of neurologische effecten op een organisme. De limieten moeten zo veiligheid geven voor de gezondheid wat betreft elektromagnetische velden in het frequentiegebied van 0 Hertz tot 300 Gigahertz. Een hertz (Hz.) is de internationale eenheid waarin het aantal trillingen per seconde (zoals de elektromagnetische velden van de radiofrequentie waar alle draadloze mee werkt) wordt uitgedrukt. Binnen dit gebied vallen ook de frequenties voor mobiele telecommunicatie (100 KiloHertz tot 300 GHz).Nederland hanteert de richtlijnen van ICNIRP voor deze niet-ioniserende straling:

Frequentie in hertz. Vollt per meter
10-400 MHz. 28 V/m
800 MHz. 39 V/m
900 MHz. 41 V/m
1800 MHz. 58 V/m
2000 MHz. en hoger 61 V/m

Uit wetenschappelijk onderzoek is alleen officieel erkent dat bij hoge veldsterktes een lichaam kan opwarmen: het thermisch effect. Een meting naar de elektromagnetische velden gaat uit van deze blootstellingslimieten. Het Agentschap Telecom verricht deze metingen. Een thermisch effect geeft geen schade volgens de Nederlandse overheid. Het groeiende wetenschappelijke onderzoek naar het biologische- en/of neurologische effect waar veel wetenschappers voor waarschuwen, worden echter genegeerd. Er worden geen waarschuwingen, geen maatregelen en geen adviezen gegeven door de ICNIRP hiertegen en dus ook niet door de Overheid die zich solidair opstellen achter de ICNIRP ondanks dat vele wetenschappers waarschuwen.

Zes miljard

En is de overheid wel zo eerlijk wanneer je het volgende op TV hoort en nazoekt? In de Zembla-uitzending van 2004 ‘Ziek van mobiel bellen’ waar het blad Frontier Magazine, van november-december 2015, naar verwezen wordt, vertellen oud KPN-topman P. Smits (overleden in 2014 aan kanker) en oud Telfort-topman R. van den Hoeven van Genderen, dat de telecomindustrie zes miljard euro heeft betaald aan de overheid voor de licentierechten en dat deze er dan voor moet zorgen dat het geen problemen bij de burger zal geven. Geen protesten, geen lastige vragen en dat de telecom gewoon verder kan met de uitrol. Dat mensen niet verontrust worden en gerust gesteld moeten worden. Smits verteld dat wanneer dit wel het geval zou zijn, de telecom de zes miljard euro moet hebben. Met andere woorden eerlijk zijn kost de overheid geld.

De uitzending van Zembla is nog te zien op deze link:

https://www.youtube.com/watch?v=ufWAINxkz9A. Na 20 minuten en 43 seconden het stuk waarin P. Smits en R. van de Hoeven hun schokkende verhaal vertellen.

Het Cofam 1-onderzoek uit 2003

Cognitive Functions And Mobiles (COFAM) is een onderzoek dat in de periode 2002/2003 door TNO is uitgevoerd. Het is een onderzoek met 72 proefpersonen om aan te tonen wat de reacties zijn na blootstellingen aan de elektromagnetische velden van GSM en UMTS antennes veroorzaken op het welzijn van de mens. De uitslag van het Cofam 1-onderzoek in 2003 was dat er wel een verband was met het lichamelijk onwel worden en straling. Waar men vooral van schrok was het feit dat zelfs signalen met een lagere frequentie (GSM) een toename van lichamelijk vervelende symptomen konden veroorzaken. Er werd dan ook besloten om een replicatieonderzoek te starten. Dit Cofam 2-onderzoek vond plaats in Zwitserland, ook wel het Zwitsers onderzoek geheten.

Het Cofam 2-onderzoek uit 2006

Op 06-06-06 komt de toenmalige minister van Geel (VROM) ’s morgens om 08.00 uur, enkele uren voor de afgesproken tijd over vrijgave van de onderzoeksresultaten, al met het bericht dat er geen statistisch significante verschillen gevonden zijn tussen blootstelling en niet-blootstelling aan radiofrequente straling, voor het lichamelijk welzijn. De conclusie is dan ook dat GSM- en UMTS-zendmasten volkomen veilig zijn, ook op de lange termijn. Gemeenten die op de uitslag wachten van het onderzoek om een vergunning te wel of niet verlenen aan een nieuw te bouwen UMTS antenne-installatie staakten hun verzet en vanaf 6 juni 2006 werden massaal UMTS-masten gebouwd en LTE-antenne-installaties.

De wet op de openbaarheid

Vreemd was ook dat het RIVM (het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu) en de Gezondheidsraad de goede opzet en gedegenheid van het Zwitsers onderzoek benoemden, terwijl later bleek dat beide instellingen niet beschikten over het volledige verslag. Want jaren later, moest bekendgemaakt worden, door de wet op de openbaarheid waar artikel 10 gaat over het verstrekken van informatie, dat er deelnemers wél onwel waren geworden. Ze moesten het onderzoek vroegtijdig verlaten en zijn gewoon niet meegeteld en genoemd bij het eindverslag op 06-06-06.

Ook bleek dat:

  • de 11 van de 128 mensen die het onderzoek vroegtijdig moesten verlaten, in het eindrapport ‘drop-outs’ werden genoemd.
  • mensen met een zwakke gezondheid, kinderen en ouderen boven de 60, geweigerd zijn om aan het onderzoek mee te doen.
  • het onderzoek niet onafhankelijk was. De financiering van het onderzoek lag in handen van de Forschungsstifting Mobilkommunikation der ETH Zürich, een onderdeel van de telecomindustrie.

Het gaat de overheid dus om de economie en niet om de gezondheid van de Nederlander is dan toch een logische denkwijze?

De visie van professor Belpomme

En om dan te lezen dat de professoren in het buitenland wel veel verder zijn en een reden geven voor elektro-overgevoeligheid en ook nog eens een diagnosetool hebben om te onderzoeken dat de oorzaak van de beperkingen de elektromagnetische velden zijn. Om aan te tonen of iemand elektrogevoelig is. Ja, dan lijkt het wel of Nederland bewust niet wíl weten wat eraan de hand is. Professor D. Belpomme, gespecialiseerd in klinische geneeskunde en oncologie kan aantonen dat mensen die klachten hebben door de elektromagnetische velden van draadloze apparaten dit niet veinzen en niet lijden aan psychiatrische stoornissen. Het is geen nocebo*- en attributie effect waar de Gezondheidsraad het op gooit.

Nocebo*; de mens lijdt het meest aan het lijden dat ie vreest, denk je dat de zendmast de oorzaak is dat je je ziek voelt, dan is de kans groot dat je ook ziek wordt.

Attributie*; je gezondheidsklachten hebt en het de oorzaak is van de zendmast die onlangs geplaatst is. Daarvoor was alles toch nog prima?

Na heel lang mensen zo benaderd te hebben geeft ook het Kennisplatform Elektromagnetische Velden, waarin zich het RIVM, KEMA, TNO, de GGD’s, het Telecombureau, ZonMW en de Gezondheidsraad in betrokken zijn, toe dat bij sommige mensen de oorzaak elektromagnetische velden zouden kunnen zijn. Zij zeggen in een kennisbericht onder meer dat huisartsen elektrogevoeligheid toch serieus moeten gaan nemen, ondanks het ontbreken van enig bewijs dat het bestaat. ‘Het valt niet uit te sluiten dat sommige (kleine) groepen mensen daadwerkelijk last van elektromagnetische velden ondervinden’, zo schrijft de instantie. En: ‘wetenschappelijk onderzoek geeft wel enige aanwijzingen dat bij een deel van de elektrogevoeligen gezondheidsklachten kunnen worden toegeschreven aan de veronderstelde blootstelling aan elektromagnetische velden van het draadloze.’ Het kennisplatform Elektromagnetische velden en gezondheid, gaat zelfs tips geven over hoe iemand zijn blootstelling aan elektromagnetische velden kan verminderen. Hoe om te gaan hiermee.

Professor Belpomme en elektrische gevoeligheid
Dominique Belpomme vertelt dat alle levende wezens elektrogevoelig zijn. Vogels, bijen en mensen reageren op elektromagnetische velden. De overgevoeligheid, wordt veroorzaakt door een verlaging van de tolerantiedrempel ten opzichte van elektromagnetische golven. Het heeft mede te maken met het aantal magnetosomen (de magnetietkristallen in de hersenen worden beschermd door een membraam: het magnetosoom) die in de hersenen en op andere plaatsen in het lichaam en bij sommige dieren zijn. De mens heeft geen zintuigen om de elektromagnetische straling op te vangen, maar wel receptoren namelijk de magnetosomen). De receptoren om de natuurlijke magnetische velden op te vangen. Mensen kunnen zonder deze natuurlijke straling niet kunnen leven en dieren zijn zo in staat om zich te oriënteren. Receptoren die de natuurlijke aardstraling opvangen en van levensbelang zijn. Nu hebben sommige mensen en dieren meer van deze magnetosomen dan anderen. Meer magnetosomen vangen ook de kunstmatige elektromagnetische velden op en verstoren functionele lichaamsprocessen. Professor Belpomme is door onderzoek te verrichten er van overtuigd dat het centrale zenuwstelsel een cruciale rol speelt bij elektrogevoeligheid.

Bewijs door onderzoek

Voor mensen die reageren op elektromagnetische velden (EMV) en/of chemische overgevoeligheid is vast te stellen waardoor hun gezondheidsklachten worden veroorzaakt en hoe ze behandeld kunnen worden. Professor Belpomme heeft een diagnosetool en behandelingsplan ontwikkelt voor EHS en MCS.

De diagnosetool heeft drie stappen:

1.Doppler echografie;

2.Bloedtest;

3.Urineonderzoek.

Ad 1. Hersenscan met Doppler echografie

Professor Belpomme mat de doorbloeding van de hersenen met een encephaloscan. Deze visualiseert de doorbloeding van de hersenen en deze techniek toont de elektrogevoeligheid van iemand, samen met de bloed- en urinetest die later plaats vinden. Na de start wordt de doorbloeding van de hersenen, twee maal herhaald. Eenmaal na drie en eenmaal na zes maanden. Na voedingssupplementen te hebben gebruikt, waaronder gefermenteerde papaja (FPP). Na verloop van tijd keert de doorbloeding van de hersenen terug naar de normale waarde, met de voorwaarde dat de EMV vermeden moeten worden.

Ad 2. Bloedtest

Bij het bloedonderzoek werden lagere gehaltes van vitamine D2-D3 gevonden, verhoogde gehaltes histamine en een verhoogd gehalte immunoglobuline (die reageren op lichaamsvreemde stoffen zoals virussen en bacteriën) wat op ontstekingen duidt. Hij vond verhoogde gehaltes van het CRP-eiwit. C-reactieve proteïne (CRP) is een acute fase eiwit die in de lever wordt gemaakt en een paar uur na ontsteking verspreid wordt in de bloedbaan. CRP wordt vaak bepaald om te controleren op aanwijzingen voor ontsteking zoals bij een auto-immuunziekte. Een auto-immuunziekte betekent dat het immuunsysteem lichaamseigen cellen en ‘onschuldige’ stoffen als lichaamsvreemd ziet en antistoffen vormt tegen de eigen weefsels. Het duidt op ontstekingen allergieën. Wordt elektrogevoeligheid daarom ook wel elektroallergie genoemd?

Ad 3.Urineonderzoek

In hun urine vond professor Belpomme het hormoon melatonine, wat slaapproblemen kan veroorzaken. Een veelgehoorde klacht bij elektrogevoeligen is het niet kunnen inslapen, het niet kunnen wakker worden wanneer het eindelijk toch gelukt is. Melatonine is een lichaamseigen hormoon dat zorgt voor het dag- en nachtritme. Professor M Pall, natuurkundige, geneticus en celbioloog in de biochemie en medische wetenschappen aan de Washington State Universiteit, verricht al jarenlang onderzoek naar de biologische uitwerkingen van elektromagnetische velden (EMV) op het menselijk lichaam. In een rapport uit 2014 zegt hij: “Er zijn vele studies waaruit blijkt dat melatonine niveaus in de nacht sterk zijn afgenomen door blootstelling aan elektromagnetische velden met aanzienlijke slaapverstoring als een duidelijk gevolg.

De duidelijke onderzoeken door onafhankelijke professoren zijn duidelijk en geven vragen. Maar de overheid zegt anders. Wie heeft het dan goed?

Hoofdstuk 7.

De wetenschap waarschuwt. 

De wetenschap waarschuwt dat veel gezondheidsklachten in 2018, misschien te maken hebben met de kunstmatige elektromagnetische velden. Klachten die vaak afgedaan worden als te hard gewerkt, de overgang, te hard getraind of door het slechte slapen.Artsen die geen oorzaak kunnen vinden maar door  een enorme toename aan elektromagnetische velden en nog te verwachten is, wordt de blootstelling aan elektromagnetische velden alleen maar groter met mogelijk een nog meer toenemend aantal klachten onder de mensen. Klachten als:
•slaapproblemen. Zo gauw het langzaam donker wordt, wordt er in de pijnappelklier melatonine aangemaakt en maakt het lichaam zich klaar om te slapen. Wanneer het langzaam licht wordt stopt de aanmaak van melatonine en kunnen we weer wakker worden. Elektromagnetische velden (EMV) onderdrukken de werkzaamheid van de pijnappelklier en verminderen de melatonine productie
•vermoeidheid en een totaal gebrek aan energie;
•verminderde concentratie en geheugen;
•hoofdpijn;
•duizeligheid;
•hartritmestoornissen met uitstraling naar linker bovenarm;
•aanhoudende piep in de oren (tinnitus);
•jeukende hoofdhuid en gezicht
•burn-out

In onderzoeken in de twintigste eeuw worden de klachten besproken die ontstonden door de kunstmatig elektromagnetische velden die hoofdzakelijk gebruikt werden tussen 1940 en 1990 (op militair gebied en in de luchtvaart). Pas bij het ingaan van de 21ste eeuw kwam de draadloze communicatietechniek massaal opzetten. De techniek van de digitale informatieoverdracht van zendmasten als GSM, UMTS en LTE met verschillende datasignalen. Dit heeft een nog grotere uitwerking op het biologische systeem van een mensenlichaam, op het goed functioneren van een lichaam. Het biologisch effect kan zich mogelijk uitten, na verloop van tijd, in:
•alle bloedvaten in een lichaam, zoals slagaders, aders en haarvaten:
•effecten op genen en DNA;
•effecten op lichaamscellen en het ontstaan van tumoren;
•veranderingen in cel functies;
•de hersenen. Bijvoorbeeld de doorlaatbaar van de hersen-bloed barrière;
•effecten op de voortplantingscellen;
•veranderingen in het immuunsysteem.

Hoofdstuk 8

De wetenschap mag niet waarschuwen

Dat de mobiele telecommunicatie-industrie erg machtig is en geen tegenwerking duld, hebben verschillende wetenschappers uit ervaring moeten meemaken. Wetenschappers die onderzoek doen en waarschuwen dat de mobiele telefonie schadelijk is voor de gezondheid, worden systematisch tegengewerkt. Peer-reviewed onderzoeken die niet geaccepteerd worden en zo geen kans krijgen om wetenschappelijk bewijs te worden. Wetenschappers die door het slijk worden gehaald, die het onmogelijk worden gemaakt om onderzoek blijven verrichten, die onder druk worden gezet en zelfs bedreigd worden. Dit alleen omdat niet gezegd mag worden dat draadloze technieken schadelijk kunnen zijn.

Thermisch-, biologisch- en neurologisch effect

In 2004 publiceerde de medische universiteit Wenen de resultaten van een onderzoek: straling van mobiele telefoons kan bij mensen de structuur en functie van menselijke genen beschadigen. Zelfs ver onder de SAR-waarde. Elke draadloze telefoon heeft een SAR-waarde (Specific Absorption Rate) en geeft van elke draadloze telefoon aan hoeveel elektromagnetische velden (energie) het hoofd opneemt, het opwarmeffect of thermisch effect. Wetenschappers hebben onderzoek gedaan of dit het enige effect was en komen tot de conclusie dat de biologische- en neurologische effecten nooit officieel zijn onderzocht en er wel zijn. Het thermisch effect is echter officieel de enige norm die geldt en gehandhaafd word. De wetenschappers waarschuwen voor de biologische- en neurologische effecten. De consument moet beter beschermd worden maar de wetenschappers van de telecomindustrie zeggen dat er niets aan de hand is. Zo staan verschillende wetenschappers lijnrecht tegenover elkaar.

De waarschuwende wetenschappers zijn ongewenst

De telecommunicatie-industrie of telecom is een onderdeel in de wereldwijde maatschappij welke voorziet in informatie- en communicatietechnologie. Ze leveren bijvoorbeeld:

-draadloos internet (wifi)

-draadloos bellen

-draadloze verbindingen met de TV

-en zorgen voor voldoende antennes om voor iedereen draadloos bereik mogelijk te maken.

Deze technologie is niet meer weg te denken in de 21ste eeuw. Niet alleen door de gebruikers van alle draadloze technieken maar ook in de telecommunicatie-industrie, waar heel veel mensen hun beroep hebben. Alle onderzoeken die tegenspreken dat de draadloze techniek geen veilige techniek is, zijn dan onwelkom en worden tegen gesproken. Middelen om dit te bewerkstelligen worden dan ingezet, middelen zoals bedreigingen aan het adres van deze wetenschappers tot omkoping, intimidatie, ontslag of bewust negeren van een onderzoek. Zo worden wereldwijd wetenschappers, die onderzoek verrichten wat niet gesponsord wordt door de telecommunicatie-industrie, het werk onmogelijk gemaakt. Wetenschappers die bewijs hebben dat draadloze straling niet goed is voor de mens, flora en fauna. Wetenschappers die gesponsord worden door de telecommunicatie-industrie vinden vreemd genoeg geen schadelijke effecten voor de mens, flora en fauna. Nog vreemder is het dat veel overheden deze wetenschappers, die geen negatieve invloed vinden van straling op de mens, flora en fauna, geloven en hier hun wetten naar maken. Wetenschappers die spreken uit ervaring dat omkoping, bedreigingen, intimidatie en tegenwerking werkelijk gebeuren in deze maatschappij vertellen hun verhaal.

Dr. Mike Repacholi

Dr. M. Repacholi is een Australische natuurkundige, bioloog en omgekocht door de telecommunicatie-industrie. Door een onderzoek op muizen die werden blootgesteld aan de straling van een GSM mast zag hij dat bij de muizen met een genetische aanleg voor hersenschade en die bestraald werden met de straling van een GSM telefoon, dat de kanker zich openbaarde. Hij was ervan overtuigd dat de straling van de mobiele communicatie ook voor het menselijk brein gold. Door inmenging van de telecom die een aantrekkelijke financiële regeling aanbood, verkondigde hij echter dat mobiel gebruik onschadelijkheid is en dus geen gezondheidsproblemen gaf. In 1995 werd hij benoemd tot leider van het EMV (Elektro Magnetische Velden)-project van de WHO (World Health Organisation). Dit op aandringen van de telecom, vooral van Motorola. Tot 2007 bestempelde hij de draadloze communicatie als veilig en dat het een psychische invloed is (nocebo- en attributie effect) wanneer er mensen zijn die claimen er gezondheidsschade door te krijgen. Met andere woorden: deze mensen horen in het gekkenhuis. Deze verklaring over elektrogevoeligheid voor draadloze apparaten en zendmasten, werd door de Nederlandse overheid, Gezondheidsraad en het kennisplatform elektromagnetische velden, overgenomen en deze instellingen gaan hier nog steeds zo mee om. Dr. Repacholi werd in 2007 vervangen omdat hij fondsen accepteerde van de van de mobiele telefoon-industrie. Hij werkt nu als consultant voor de industrie.

Professor Olle Johansson

Een van de belangrijkste onderzoekers naar elektrosensibiliteit en de effecten van elektromagnetische velden (EMV) die weet hoe groot de macht is van de telecom, is Professor O. Johansson (universitair hoofddocent, hoofd van de experimentele dermatologie eenheid, afdeling Neurowetenschappen aan het van het Karolinska Instituut). Prof. Johansson en zijn collega’s waarschuwden n.a.v. vele onderzoeken dat het draadloze communicatie netwerk gevaarlijk is voor de gezondheid en ziekten veroorzaakt. In 2014 kreeg hij voor de tweede maal te horen van het bestuur van het Karolinska Instituut dat zijn kantoor en laboratorium nodig zijn voor ander onderzoek. De vervanging van de werkruimte zou een standaardprocedure zijn om de effectiviteit van de organisatie te optimaliseren, maar het vermoeden is dat de telecomindustrie hier achter zit. Dit bericht werd namelijk bekend voordat prof. Johansson begonnen was aan een onafhankelijk gefinancierd replica-onderzoek van Dr. Magda Havas (Trent Universiteit Canada). Dr. Havas onderzoekt de gevolgen van elektromagnetische straling (niet-ioniserend straling, waar de draadloze technieken gebruik van maken) voor de gezondheid op mensen, en waarschuwt dat het de gezondheid schaad. Wereldwijd komt er na dit bericht steun van collega wetenschappers en organisaties. Het bestuur van het Karolinska instituut, zou moeten staan voor vrijheid van wetenschappelijke meningsuiting en onafhankelijk onderzoek en kwam terug op de mededeling.

Professor Igor Y. Belyaev

Professor I. Belyaev is stralingsfysica in Rusland. Door uitspraken van hem dat elektromagnetische velden in bepaalde gevallen schadelijk zijn, moest hij zijn werk in Rusland opzeggen. Zijn onderzoek werd hem niet in dank afgenomen. Hij vertrekt naar Slowakije om zijn werk te hervatten maar ook hier wordt hij gedwarsboomd. Since 1994, Dr. Belyaev has been working at Stockholm University,Sinds 1994 is prof. I. Belyaev werkzaam bij de Universiteit van Stockholm en sinds 2004 is zijn is zijonderzoeksgebied biologische en gezondheids effects of electromagnetic fields and ionizing radiation, DNA damage and repair,effecten van elektromagnetische velden en ioniserende straling, DNA schade en herstel, chromosomal aberrations, apoptosis, molecular markers for radiosensitivity.chromosoomafwijkingen, cel doding en moleculaire merkers voor stralingsgevoeligheid. He is co-Hij schreef in 2005 een brief naar de Zweedse regering waarna hij wederom werd gedwarsboomd en een andere baan moest zoeken. Hij zegt daarover: ”Er is een oplossing maar dat moet komen via onafhankelijke, grootschalige nationale en multinationale programma’s. Als landen onderzoeken naar EMV willen financieren, gebeurd dat nog veel te vaak door de telecomindustrie. Blootstelling aan bijv. draadloze apparaten zoals de smartphone, wifi, tablets zendmasten en slimme meters veroorzaken echter wél kanker en de farmaceutische bedrijven profiteren van de winst. De telecom- industrie zal altijd experts hebben om te overtuigen dat het niet gevaarlijk is voor de gezondheid”.

Professor Franz Xaver Adlkofer

Professor F. Adlkofer was van 200 tot 2004 hoofd van de Reflex studie, een door de EU gefinancierd project. De reflex studie studeerde de effecten van de straling van mobieltje op het menselijk organisme en komt tot de conclusie dat DNA-schade veroorzaakt wordt door straling van draadloze apparaten. Publicatie van de studie, trok de aandacht van prof. Lerchl een hoogleraar, die zitting had in de Duitse stralingsbescherming commissie en nauwe banden onderhoudt met de telecommunicatie-industrie. Professor Lerchl beschuldigde de auteurs van de Reflex studie van fraude.

Quote Professor Adlkofer tijdens een bijeenkomst in Frankrijk 2011:” de waarheid wordt op alle mogelijke manieren, zelfs criminele, onderdrukt”.

Dr. George Carlo moest de veiligheid aantonen

In 1993 werd Dr. George Carlo (voormalig hoofd onderzoek bij Motorola) ingeschakeld door de Amerikaanse telecomindustrie om de veiligheid van elektromagnetische straling van de draadloze communicatie aan te tonen. Het onderzoek duurde tot 1999 en werd gefinancierd door de telecomindustrie. Het resultaat was dat de veiligheid niet aan te tonen was. De elektromagnetische velden van de draadloze communicatie zijn juist een gevaar voor de gezondheid. Vervolgens stuurde dr. G. Carlo een brandbrief naar de Amerikaanse telecombedrijven. Er is wél gezondheidsschade geconstateerd en er moeten door alle overheden gezondheidswaarschuwingen komen. De informatie die mensen en laten geloven dat er niets aan de hand is, is misleidend. Vervolgens gebeuren er dingen die op maffiapraktijken lijken. Namelijk dat er een abrupt einde kwam aan zijn carrière als wetenschapper en hij kreeg een verbod om deze functie nog uit te oefenen. Tot overmaat van ramp brandde zijn huis tot de grond toe af. De officiële oorzaak is brandstichting.

Maar de overheid beschermt ons toch wel?

Een taak van de overheid in Nederland en in landen wereldwijd is om burgers correct te informeren. Het tegendeel is echter de waarheid. Regeringen en instellingen die regeringen voorlichten, negeren de duizenden peer-reviewed publicaties. Bovendien heeft de Nederlandse overheid afspraken gemaakt met de telecom (video bijlage 1) 

Hoofdstuk 9

Gemeenten en het voorzorgsprincipe
Doordat er geen wetenschappelijke consensus bestaat en mensen ongerust zijn over de nieuwste technieken en hun toegenomen stralingsbelasting van 4G, 4G+, 5G en Internet der dingen (IoT), zijn er gemeenten die overgaan tot toepassing van de het voorzorgsprincipe en veel gemeenten die overwegen om het voorzorgsprincipe toe te passen. In 2016 zijn in Nederland gemeenten overgegaan tot handhaving van het voorzorgsbeginsel. De afstand van een zendmast met antennes ten opzichte van bebouwing mag niet kleiner zijn dan 400 meter afstand en de stralingsdichtheid moet minder dan 10 microwatt per vierkante meter zijn.

Behoefte versus onrust
Het plaatsen van antennes voor mobiele telefonie voldoet, volgens het Antenneconvenant aan de maatschappelijke behoefte, om overal mobiel bereik te hebben. Maar hoe meer antennes en zendmasten, hoe groter de onrust bij burgers wordt. Veel klachten van mensen die rondom een zendmast wonen, geven veel gezondheidsvragen. Vragen als:
      • Hebben onze slaapproblemen met het draadloos gebruik te maken;
      • Hoe kan het dat er veel mensen in de buurt van een zendmast kanker hebben;
      • Is het toeval dat veel mensen depressief zijn met suïcide neigingen die wonen in de    buurt van een zendmast;
      • Hoe kan het dat zoveel bewoners een burn-out hebben, waar een zendmast in het dorp of stad staat;

  • Is een zendmast met een woud aan antennes wel goed naast een kinderdagverblijf of een zorgcentrum voor ouderen?

De omgevingswet

Misschien gaat de nog komende omgevingswet hierop in? De omgevingswet is voorgesteld op 1 juli 2015 en een ruime meerderheid van de Tweede Kamer van het kabinet Rutte II, heeft hiermee ingestemd. In 2016 stemde ook de Eerste Kamer met het wetsvoorstel in. De omgevingswet houdt in dat de overheid:

  • de regels en normen voor ruimtelijke ontwikkeling eenvoudiger wil maken. Het moet onder meer simpeler worden om een bouwproject te starten;
  • ziekten gerelateerd aan het milieu, terug moeten dringen. Ziekten ten gevolge van luchtverontreining, geluidsbelasting, geuroverlast;
  • de besluitvorming wil verbeteren en overzichtelijk te maken.

Milieufactoren worden genoemd in de Omgevingswet zoals luchtverontreiniging, geluidsbelasting, geuroverlast en gezondheidsrisico’s door de enorme toename van de mobiele communicatie en antennes die hiervoor nodig zijn. Het uitgangspunt van de nieuwe wet is dat onnodige belasting van de omgevingskwaliteit vermeden moet worden en dat mens en milieu tegen maatschappelijk onaanvaardbare gezondheids- en milieurisico’s beschermd moeten worden. De Nederlandse overheid maakt beleid op Internationale en Nationale afspraken wat betreft:

1.luchtkwaliteit;

2.geluidsbelasting;

3.stankhinder;

4.elektromagnetische velden komend van de mobiele telefonie en zendmasten.

AD 4. Elektromagnetische velden
De International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection (ICNIRP) heeft als taak om de veiligheidsnormen van elektromagnetische velden te bepalen. De veldsterkte mag niet hoger zijn dan wat de ICNIRP heeft bepaald. Deze richtlijnen zijn bepaald in 1998, in de vorige eeuw toen de meeste stralingsbelasting nog van het G2 netwerk kwam. In de 21 ste eeuw is daar het 3G,4G, 4G+, IoT en op veel plaatsen al het 5G netwerk bijgekomen en de normen zijn niet meegegroeid. Het is een Internationale afspraak waar de Nederlandse Gezondheidsraad zich aan vasthoudt en waar de Rijksoverheid haar beleid op maakt. De normen zijn in 2018 misschien te hoog geworden en het is goed dat daar naar gekeken wordt. De Gezondheidsraad concludeert namelijk dat het aantal mensen dat gezondheidsklachten toeschrijft aan de bronnen van elektromagnetische velden, toe neemt. In 2016 meldde de Gezondheidsraad dan ook om de ziektelast veroorzaakt door milieufactoren verder terug te dringen. Mede hierdoor is het nodig om in de omgevingswet striktere normen op te nemen, wat betreft gezondheidsrisico’s van de mobiele communicatie.

Hoofdstuk 10

Wat zeggen de instanties die er toe doen

De ministers

Alle ministers van het kabinet Rutte1 hebben een brief gehad. Een brief om hulp en om eerlijk te vertellen wat eraan de hand is. De keus om veelvuldig de mobiel te gebruiken is dan aan een ieder. Wel noemend dat de mens die niet tegen de elektromagnetische velden in Nederland ongevraagd bestraald wordt. Soms krijg je een redelijk persoonlijk antwoord terug en meestal is het een standaard brief. Binnen zes weken maar dat schijnt wettelijk geregeld te zijn. Ook de ministers van het kabinet Rutte II hebben opnieuw een brief gehad. De vorige brief is misschien weggedaan door de nieuwe ministers? Ze weten namelijk niets tot weinig van de materie. In het voorjaar van 2016, meldt de lokale krant dat er een zendmast komt in het weiland tegenover onze woning. De woning waar wij in 2010 naar toe moesten vluchten. Ik schrijf wéér alle ministers van het kabinet Rutte II een persoonlijke brief. De strekking is wederom wees eerlijk en waarschuw, want mensen weten niet dat je werkelijk gezondheidsklachten kunt krijgen van draadloos gebruik. Je reageert echt op de elektromagnetische velden van de draadloze communicatie want je gaat echt niet zomaar je ontslag indienen omdat je niet op je werk kunt wezen nadat het bestuur wifi en een DECT- telefoon geplaatst heeft in het kantoor, zonder dit te vertellen. Na twee vergaderingen leg je pas de link met het zo heftig reageren en elektromagnetische velden. Een medische verklaring geloof je niet in. Het zal twee jaar duren om alle aandoeningen uit te sluiten. Hoe kan dat wanneer je al reageert op het werk? Een ziekenhuis is dan nog slechter voor een elektrogevoelige. Er zit niets anders op dan ontslag indienen. En je zet echt niet na drie en een half jaar wonen de droomwoning weer te koop. Wij zijn gevlucht uit de prachtige woning die maar 200 meter van de kerktoren afstond. Een kerktoren met GSM masten wat niet is verteld toen we de woning kochten. Bijna tien jaar later dreigt hetzelfde te gebeuren. Tegenover onze woning staat op 300 meter afstand een zendmast gepland! Nu zijn we wijzer en ouder en weten dat dít niet kan. Dat dit vragen om moeilijkheden is. Het lijkt wel of je bewust gestraft wordt omdat je elektrogevoelig bent en je de taak voelt om de mensen te waarschuwen. Laar u niet overkomen wat ons gezin is overkomen! Dat wat de overheid nalaat moeten mensen weten. Alle ministers van het kabinet Rutte II, krijgen dus wederom een brief. Waarschuw mensen en help ons! Geef ons die witte zone waar geen draadloos bereik is en geen masten komen. Wij hebben toch ook recht van wonen en we willen niet nog een keer vluchten voor de ongevraagde straling van een zendmast. De ministers van de ministeries van prémier Rutte II hebben allemaal een brief gehad. Ministers als:

Mark Rutte;

Ronald Plasterk;

Frand Timmermans;

Bert Koenders;

Jeanine Hennis-Plasschaert;

Klaar Dijkhof;

Henk Kamp;

Jeroen Dijsselbloem;

Melanie Schultz van Haegen;

Jet Bussemaker;

Lodewijk Asscher;

Ivo Opstelten;

Stef Blok;

Edith Schippers.

 

 

De antwoorden terug hadden de strekking dat de rijksoverheid geen reden ziet om te waarschuwen en een uitleg van het standpunt van het Kennisplatform EMV en Gezondheid erbij. Maar dat was de noodkreet niet: help de elektrogevoeligen in ons land en waarschuw de burgers. Wat hier gebeurd lijkt zo onwerkelijk, zo respectloos naar burgers toe en zo naar eigenbelang. Kunnen die ministers niet lezen? Veel brieven worden doorgestuurd naar het ministerie van Economische Zaken en ministerie van Infrastructuur en Milieu. Het ministerie van Economische Zaken bericht me terug dat de brief is doorgestuurd naar het Directoraat-generaal Milieu en Internationale zaken en deze wil nog een reactie geven.

Brief sociale zaken

De brief van het ministerie Sociale zaken en Werkgelegenheid is niet onderin het laatje beland. De brief is gewoon doorgestuurd naar Rob! Een burger in het westen van ons land. Na twee keer zijn brief gelezen te hebben, begrijp ik dat mijn brief aan het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bij Rob is terechtgekomen. Rob heeft zijn eigen verhaal en vraagt het ministerie om te helpen. Dit schrijven wordt niet serieus genomen vind Rob en hij wordt afgedaan met onbegrijpelijke en onlogische briefjes. 16 april 2016 ontvangt hij weer een brief van Sociale Zaken waaronder dus mijn brief met de roep om hulp en om iedere burger te waarschuwen. Hoe is het mogelijk? Dit had nooit mogen gebeuren en de conclusie is dat er fouten worden gemaakt door het kabinet is snel gemaakt. Fouten zijn niet te voorkomen waar mensen werken maar zijn die fouten misschien het gevolg zijn van straling? Want in het gebouw waar de leden van de Tweede Kamer werken is de straling onmeetbaar zo hoog.

Tweede kamerleden worden blootgesteld aan straling

De Stichting Kennisplatform Elektromagnetische Straling heeft een ingenieur elektrotechniek en tevens meetspecialist in maart 2016 metingen laten doen naar doen naar de dichtheid van de hoogfrequente elektromagnetische straling op een viertal werkplekken in het Tweede Kamergebouw en de directe omgeving. De directe omgeving is onder ander de dagopvang in de perstoren (voor kinderen in de leeftijd van nul tot vier jaar, naschoolse, voorschoolse en tussenschoolse opvang voor kinderen van 4 tot en met 12 jaar) op de zevende en achtste etage van het Tweede Kamergebouw. De opvang van de kinderen in de Kleine Kamer is voor de kinderen van medewerkers in het Tweede Kamergebouw en voor de naburige ministeries of overheidsinstellingen. De dagopvang verblijft onder twee zendmasten die op het dak van het Tweede Kamergebouw zijn bevestigd. De meting geeft aan dat ook de kinderen van de dagopvang gevaar lopen. De meting is gedaan op vier werkplekken, waar stralingsniveaus tot 3.000 Microwatt per vierkante meter ( µM/w2) werden gemeten, waar dat in een gemiddeld huis hooguit acht tot tien microwatt is. Deze werden vooral gegenereerd door twee plafondantennes in de gang en dienen als steunzender voor de mobiele telefonie. In de gang zelf was het stralingsniveau tot 150.000 microwatt per vierkante meter opgelopen. Daarnaast veroorzaakte de aanwezige wifi op de verschillende plekken, voor uitschieters tot boven de 1000 microwatt per vierkante meter. Zelfs op de werkplekken met minder straling, werd nog tot 200 microwatt per vierkante meter gemeten. De Tweede Kamerleden en de kinderen van de dagopvang worden dus blootgesteld aan een hoge dosis straling in het gebouw. Vandaar misschien de vreemde antwoorden, het disrespect voor burgers, het lonken naar het buitenland en de bezorging van mijn brief bij een andere burger? Bij mij rijst onmiddellijk de vraag: welke fouten worden er nog meer gemaakt, waar de burgers in Nederland niets van weten?

Op 20 juni 2016 komt er inderdaad een e-mail van het secretariaat DGMI (Directoraat-generaal Milieu en Internationale zaken) een onderdeel van het ministerie van Infrastructuur en Milieu (I & M). Of via de telefoon enige toelichting mogelijk is. En inderdaad is 23 juni 2016 de directeur-generaal milieu en internationaal, de heer Ch. Kuipers aan de telefoon. Hij wil helpen om te onderzoeken hoe er weggetjes zijn om de elektrogevoeligen te helpen. Tot op heden is er waarschijnlijk geen wettelijk weggetje gevonden.

Het kamerdebat en de petitie

Zo ’n 50.000 tot 60.000 mensen in Nederland kunnen niet of moeilijk naar het alarmnummer 112 bellen en kunnen niet of moeilijk de juiste hulp krijgen die ze bij een ongeval nodig hebben. Op 20-5-2014 zijn er vragen naar de Overheid gestuurd over het slechte mobiele bereik naar de minister van veiligheid en Justitie, toen nog minister I.W. Opstelten. Het ging om vragen over het slechte mobiele bereik langs de grens met Duitsland en België. Het wordt breed opgepakt door de media en duizend handtekeningen werden door een bekende Nederlander (Marga Bult) aan de minister I.W Opstelten overhandigd namens mensen die bereik eisen. Dit was de start voor een tegenactie en via de site van Stopumts werden 1616 handtekeningen verzameld door elektrogevoeligen met de boodschap: “wij pleiten voor het behoud van ‘ witte (stralingsarme) zones ’, plekken met geen mobiele bereikbaarheid. Wij willen het behoud van ‘witte zones’, die er mondjesmaat nog zijn in Nederland want volgens de Nederlandse grondwet: Artikel 11
heeft iedereen recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam. Wij willen niet ongevraagd ‘bestraalt’ worden. Stopumts haalt 1616 handtekeningen op om de overheid duidelijk te maken hoe ernstig de situatie is voor sommige elektrogevoelige, werd de petitie vergezeld van de meest schrijnende woonsituaties en drama’s. Het kost namelijk veel huwelijken, familiebanden en mensenlevens. De verhalen en handtekeningen worden twee dagen voor het debat aangeboden (28-4-2015) en oproep wordt gedragen door:

  • De Stichting EHS;
  • Verminder-electrosmog;
  • Nationaal Platform Stralingsrisico’s (NPS);
  • Het Nederlands Instituut voor Bouwbiologie en Ecologie (NIBE);
  • De Partij voor Mens en Spirit;
  • De Stichting Kennisplatform Elektromagnetische Straling;
  • CPLD (allergie en licht) vereniging.

30 april 2015

Het Kamerdebat was op donderdag 30 april 2015 in de Suze Groenewegzaal. Aanwezig waren de ministers Kamp (minister van Economische zaken), Steur (minister van veiligheid en Justitie), en de deelnemers mw. A. Mulder (CDA), mw. N. Kooiman( SP), hr. B. de Liefde (VVD), mw. A. Oosenbrug (PvdA) en R. Vermeij ( PvdA). Het eind van het debat adviseert de Overheid de mensen die in een grensgebied wonen, dus met de grens van Duitsland of België, om altijd de vaste lijn te behouden. Niet alleen de grensgebieden krijgen dit advies, ook de mensen waar mobiel bereik slecht is, bijvoorbeeld de binnenstad van Amsterdam. Minister Kamp benadrukt dat het mobiel bereik in Nederland heel goed is. Verder belooft hij dat er een aantal nieuwe masten bijkomen en dat het gemakkelijker moet gaan met gemeenten, om een mast te plaatsen. Providers mogen zelfs gebruik maken van de C2000 masten.

Dat er slimm cells geplaatst worden en dat er een publiekscampagne komt. De minister van Veiligheid en Justitie legt uit:” Door plaats of houding kan de beller het bellen beïnvloeden. Komende maanden, zal via regionale kranten, tv en radio, de mobiele beller op de hoogte worden gehouden” (dit is niet gebeurd of moet nog komen). Geen woord tijdens het debat over de petitie en dit vraagt om opheldering. Ik stuur minister Kamp een brief met de vraag waarom er niet gesproken is tijdens het debat over de handtekeningen actie van de elektrogevoeligen in Nederland.

Het antwoord van minister Kamp

De vraag wordt doorgestuurd naar van de Publieksvoorlichting EZ dat is ondergebracht bij Informatie Rijksoverheid die raad vragen bij een managementteam (MT) lid van de directie Telecommarkt. Het antwoord is: “Een Algemeen Overleg (AO) is een reguliere vergadering van een Tweede Kamer commissie met een of meer bewindspersonen waarin een specifiek onderdeel van een beleidsterrein wordt behandeld. In een AO stellen leden van de Tweede Kamer vragen aan de bewindspersoon of – personen waar vervolgens op wordt geantwoord. Het AO op 30 april jl. waar u in uw e-mail naar verwijst, betrof een overleg met de minister van Veiligheid en Justitie en de minister van Economische Zaken over de mobiele bereikbaarheid van het alarmnummer 112 in grensgebieden en plattelandsgemeenten. Voor dit AO waren door de leden van de Tweede Kamer in eerste instantie drie agendapunten ingediend waar later nog een vierde agendapunt aan is toegevoegd. Waarom geen van de vier agendapunten betrekking had op de handtekeningen van 480.000 elektrogevoeligen en op het blijven behouden van zogenaamde “witte zones” is mij onbekend. Het is aan de Tweede Kamer zelf de onderwerpen van gesprek te bepalen”. Een antwoord wat geen antwoord geeft op de vraag waarom de petitie voor witte zones niet genoemd is en van de eisers om draadloos bereik wel. Is er geen spreekwoord daar branden we onze vingers niet aan?

Burgermeester en wethouders

De overheid bestaat uit drie lagen: de centrale of rijksoverheid, de provincies en de gemeenten. De Tweede Kamer wordt rechtstreeks gekozen uit en door de bevolking, maar burgemeesters niet. Wanneer in februari 2016 duidelijk wordt dat er een antennemast aan zit te komen nodig de burgemeester van Aalten, waar De Heurne onder valt uit. Vier maart 2016 hebben mijn man en ik een gesprek met de toenmalige burgermeester in onze woning. Hij vindt dat hij wijzer is geworden in dingen die niet bekend waren en die hij nog nooit gehoord had. We maken de volgende afspraken:

  • omdat de dichtstbijzijnde mast op de grens met Duitsland staat en de Duitse site waar masten staan en welke antennes eraan hangen voor mij zeer onduidelijk is  wil hij de beleidsmedewerker euregionale samenwerking vragen of hij contact op wil nemen met de Duitse providers om te achterhalen welk bereik de masten hebben en wat erop staat.
  • de gemeente Aalten  wil onderzoeken of het mogelijk is om rondom de woning een stralingsvrije zone te realiseren van ongeveer 2 kilometer (is niet gebeurt). Hiermee worden veel problemen waarschijnlijk al vermindert.
  • Het schijnt mogelijk te zijn om ruiten in de woning te plaatsen die de straling tegenhouden. Deze zijn erg duur. Wij gaan onderzoeken of hiervoor een tegemoetkoming vanuit de gemeente mogelijk is. Er worden namelijk ook voorzieningen gefinancierd voor mensen die slecht ter been zijn bijvoorbeeld.

Uit de raadsmededeling 15 november 2016

Hoewel stralingsgevoelig niet valt uit te sluiten is er geen wetenschappelijk bewijs voor het ontstaan voor het ontstaan hiervan. Wetenschappelijk onderzoek heeft niet kunnen bevestigen dat de (zwakke) elektromagnetische velden uit de dagelijkse praktijk de gemelde gezondheidsklachten veroorzaken, of dat mensen de aanwezigheid van die velden kunnen waarnemen of er klachten van krijgen. Hoewel enkele wetenschappers in de biologische effecten van EMV aanwijzingen zien dat EMV gezondheidseffecten kan veroorzaken, heeft wetenschappelijk patiënten onderzoek niet bevestigd dat EMV de oorzaak zijn

De GGD heeft aangegeven dat de mast voldoende ver van mensen is om geen gezondheidseffecten te veroorzaken en uw stralingsgevoeligheid niet medisch is vastgesteld!!

Na een zienswijze mijnerzijds te hebben ingediend, omdat ik beloofd had dat ik geen bezwaarschrift zou indienen wanneer de mast niet tegenover ons zou komen, kreeg ik het antwoord dat ik geen medische verklaring met de diagnose elektrogevoeligheid kon overleggen en hoef dus geen hulp te verwachten wat de inmiddels ex- burgemeester beloofde. En een medische verklaring? Ze hebben daar bij de gemeente Aalten écht geen idee hoe alles werkt anders schrijf je dat niet. Wij hebben het reguliere medische circuit door gelopen met de zoon van toen 17 jaar. Tot aan de neuroloog toe. CT scan, MRI scan en het resultaat was: sorry mevrouw we kunnen u niet helpen.

Zijne Majesteit de Koning

Ook de Koning krijgt een brief. Al eerder heeft zijn moeder een brief ontvangen met de vraag om hulp. Geen huisarts was te vinden die een elektrogevoelige in de praktijk wil toen we in 2010 hier kwamen wonen. Wat had ik toch graag hulp gehad van een medisch onderlegd iemand. Een elektrogevoelige die wil weten wat er gebeurd met haar lichaam en waaróm dat gebeurd. Om een arts niet te overvallen omdat elektrogevoeligheid zo kwetsbaar ligt in Nederland had ik de twee dichtstbijzijnde huisartsenposten in het naburige dorp een brief gestuurd. Wat schets mijn verbazing dat ik van alle twee een afwijzing kreeg dat ze geen elektrogevoelige in de praktijk wilden. Laat het kabinet van de Koningin terug schrijven: ”ga naar de huisarts”! Ook van de Koning een nietszeggend antwoord terug. Misschien dat hij toch een beetje aan het twijfelen is gebracht want de kinderen moeten zich houden aan strenge regels rondom het mobiele telefoongebruik volgens de krant. Op vakantie en ’s avonds bijvoorbeeld moetende smartphones uit.

De GGDGHOR

De GGDGHOR is de vereniging voor publieke gezondheid en veiligheid in Nederland.

GGD staat voor Gemeentelijke of Gemeenschappelijke Gezondheidsdienst. GHOR voor de Geneeskundige Hulpverleningsorganisatie in de Regio. GGD GHOR Nederland is de koepelorganisatie van de in totaal 25 GGD’en en GHOR-bureaus. Sinds 2014 is de GGD en GHOR in Nederland één vereniging: GGD GHOR Nederland. Ze nemen ook deel in het Kennisplatform elektromagnetische velden en Gezondheid. De GGD in de regio is in te schakelen bij wanneer er een zendmast of antenne in de buurt komt. De GGD:

 -overlegd met de gemeente;

 -controleert de blootstelling;

-adviseert over het gezondheidsrisico. Wanneer er in de omgeving van een zendmast meer dan vijf gevallen van dezelfde soort kanker is er sprake van een kankercluster en is de GGD in de regio in te schakelen.

Maar de GGD baseert zich in haar beleid zoveel mogelijk op wetenschappelijke bewijzen. De GGD zal zich niet inspannen voor een leefgebied met minder blootstelling aan elektromagnetische straling van alle draadloze. Als er in de toekomst wetenschappelijk bewijzen komen die het probleem en de mogelijke oplossingen verhelderen dan wordt uiteraard het beleid hier op aangepast.

College van de rechten van de mens

Het College beschermt, bewaakt, belicht en bevordert de mensenrechten in Nederland door onderzoek, advies, voorlichting en het individueel oordelen in het geval van discriminatie op het terrein van arbeid, goederen en diensten en onderwijs. De elektrogevoeligen worden gediscrimineerd. Maar zegt het College van de rechten van de mens: “Het gediscrimineerd voelen als elektrogevoelige ten opzichte van andere groepen mensen staat niet in de Algemene wet gelijke behandeling (AWGB)”. Tja, een discussiepunt of dit terecht is wanneer veel elektrogevoeligen niet in openbare gebouwen kunnen zijn, in de bus, trein, ziekenhuizen, huisartsen en zorgcentra’s. Komend NL alert? Hoe bereik je dan de elektrogevoelige? Betalen met de smartphone? De ernstig elektrogevoelige heeft geen smartphone. Het College van de rechten stuurt in 2016 dan ook door naar de Nationale Ombudsman.

De Nationale Ombudsman

Op de site van de Nationale Ombudsman staat te lezen dat: de missie van de Nationale Ombudsman is om overheden uit te dagen anders te kijken naar diensten, processen en innovaties: door met een team van specialisten te kijken naar alles wat de overheid doet. Door na te denken over manieren waarop het anders en beter kan. Met meer oog voor het perspectief van de burger. Om overheden hier vervolgens op aan te spreken. En ze uit te dagen om zaken te verbeteren. (pro-actief). Tijdens het Kabinet Rutte II was de Nationale

Ombudsman Alex Brenninkmeijer en sinds 2015 is dat Reinier van Zutphen. Het gaf hoop, nadat op de site te lezen was om overheden op eventueel gedrag aan te spreken. De Ombudsman krijgt wederom een brief met de vraag wat hij betekenen kan. De ombudsman belt over het verzoek en vraagt zich af waarom hij wordt ingeschakeld. Hij vindt het niet kunnen van het College van de mensenrechten en het lijkt net of hij het een afschuifsysteem vind. Hij komt boos over en zegt dat de landelijke politiek de enigen zijn die dat beleid mogen controleren. Uitleggend dat er elektrogevoeligen zijn die niet weten waar naar toe te gaan in dit land en die zelfmoord plegen, blijft de Nationale Ombudsman bij zijn antwoord. De ernstig elektrogevoeligen worden compleet buitengesloten en dat mag. Net als in het verkeer doden worden ingecalculeerd is ook bij het overgaan naar de digitale wereld, mensen die niet mee kunnen komen, waarschijnlijk ingecalculeerd. Het lijkt erop dat ze maar zelfmoord moeten plegen want de euthanasiewet heeft hier ook geen antwoord op.

Goede doelen

En alle goede doelen die geld inzamelen met het liefst met collectebussen waar je tegenwoordig al contactloos kunt betalen. Onder meer KWF Kankerbestrijding, de Hartstichting en het Diabetesfonds maken hier gebruik van. Patiëntenverenigingen die er meermaals op de buitenlandse onderzoeken gewezen zijn, door elektrogevoeligen, dat ook draadloos gebruik een risico geeft op kanker of hartfalen of diabetes. Patiënten verenigen, waar veel elektrogevoeligen het bestuur aanschrijven, dat bij de oorzaken van een ziekte (kanker, reuma, hersenziekten, ADHD) ook het draadloos gebruik erbij moet staan. Dat dit ook een risico is. Dat het draadloos gebruik een link heeft met verschillende ziekten. Nu zelfs overgaan tot contactloos betalen waarvan niet zeker is of het de gezondheid schaadt. Dat draadloos gebruik klachten kan geven die op een ziekte lijken. Ziekten als:

Hartfalen

De electromagnetische velden (de trillingen) geven vreemde hartklachten als:

-Een harde snelle hartslag;

-Hartrimestoornissen;

-Pijn in de hartstreek uitstralende naar de linkerarm.

Wanneer de arts dan ingeschakeld wordt blijkt alles in orde te zijn. Wel staan er sinds een maand geleden antennemasten op het dak van de flat.

Kanker

Onderzoeken geven aan dat regelmatig gebruik van de mobiele telefoon het risico op een gehoortumor of gliomen (hersentumoren) mogelijk verhoogd. Op 27 mei 2016 is door de Amerikaanse overheid bekendgemaakt dat kanker in relatie wordt gebracht met draadloze communicatie. Kankers als:

 -glioma (hersenkanker);

-akoestische neuroma (tumor op akoestische zenuw);

 -meningeoom (tumor van de hersenvliezen);

-speekselklier kanker;

-oog kanker;

-testicular kanker;

-leukemie;

-schildklierkanker;

 -borstkanker.

 Bij de patiëntenverenigingen zijn ze van mening dat alleen de Gezondheidsraad de juiste antwoorden heeft en staat dan ook niet bij de waarschuwing om voorzichtig te zijn met risico’s op een verhoogde kans op kanker.  Het is een tekortkoming naar alle potentiële kankerpatiënten toe wanneer er wel onderzoeken gedaan zijn die een verontruste conclusie hebben maar er niets mee gedaan wordt. Onderzoeken die de Gezondheidsraad genegeerd worden, geven aan dat de straling van de draadloze communicatie wel terdege kanker kan veroorzaken. Goede doelen: ga na wat buitenlandse onderzoeken zeggen en hoe deze ontstaan zijn. Is de betreffende wetenschapper afhankelijk of afhankelijk (werkt hij of zij voor de Telecom)? Wanneer dit alleen al vermoed wordt is het toch noodzaak dat mensen dit weten? Dat er zo ‘n toename aan kankergevallen is de laatste jaren is toch al een waarschuwing waard ook al is het niet bewezen? Het is ook niet bewezen dat het niet zo is. Geef mensen de keuze of ze dan nog steeds zoveel draadloos willen bellen of draadloos willen internetten.

Reuma

En reuma dan? Zit er een verband tussen overgevoeligheid voor straling en fibromyalgie, MS en CVS? Ook elektromagnetische velden slaan op je spieren en pezen. De artsen weten het niet. Er is bij de meeste mensen een lange opbouwperiode nodig wanneer je blootgesteld wordt aan straling (wanneer de emmer vol is) en je klachten krijgt.

De ziekte van Lyme

De ziekte van Lyme wordt veroorzaakt door de borrelia bacterie. Een spiraalvormige bacterie ( Borrelia burgdorferi) die veel schade geeft aan een lichaam met biotoxinen (gifstoffen) in een lichaam. Via de bloedbaan verspreidt het zich door het hele lichaam. De ziekte van Lyme wordt ook wel ‘de geweldige imitator’ genoemd omdat het andere ziekten kan nabootsen. Ziektes als:

-multiple- sclerose (MS);

-artritis;

-chronisch vermoeidheidssyndroom;

 -fibromyalgie;

-ALS;

-ADHD;

 -Alzheimer.

Dr. D. Klinghardt, een vooraanstaande deskundige op gebied van milieugerichte geneeskunde en genezing van chronische, is ervan overtuigd dat de klachten van de ziekte van Lyme in ernstige mate versterkt worden door de invloed van de elektromagnetische velden van alle draadloos door de vermenigvuldiging van de Borrelia burgdorferi. Uit een van zijn onderzoeken blijkt namelijk dat de invloed van elektromagnetische velden ervoor zorgen dat schimmels 600 keer meer biotoxines (gifstoffen) gaan produceren en een flinke verstoring geven aan de ‘normale’ werking van een lichaam. Volgens Klinghardt heeft elektromagnetische straling niet alleen effect op de biotoxineproductie van micro-organismen: het zorgt ook voor significante biologische effecten in de cel. Zo verstoort het de celcommunicatie via het celmembraan. Bijlage video 2.

ALS (amyotrofe lateraal sclerose)

Zijn de elektromagnetische velden (EMV) voor velen, mede de oorzaak voor ALS? In een gepubliceerde studie (bijlage 3 en 4) worden verbanden gelegd tussen het sterftecijfer door ALS en langdurige blootstelling aan elektromagnetische velden. Het onderzoek betrof 2,2 miljoen werkende mensen bij een onderzoekplatform in Zwitserland. De werknemers werden in de werkomgeving in 1999 en 2000 op de elektromagnetische belasting van dat moment, onderzocht. Onderzocht op de laagfrequente elektromagnetische velden (EMV) van o.a. machines en licht. De belasting was hoog (0.52 µT) en de volgende jaren werd heel langzaam de link gelegd tussen de gestorven medewerkers aan de ziekte ALS. Medewerkers met ALS die gestorven zijn aan ALS tussen 2002 en 2008, en de verhoogde EMV van alle draadloze toepassingen die langzaam hun intrede deden. Verder onderzoek zal volgen maar voor als nu de vraag: heeft EMV met ALS te maken? En zo zijn er bij veel voorkomende ziekten veel vraagtekens wat de invloed is van de toegenomen elektromagnetische velden in ons milieu. Ziekten als:

-auto-immuunziektes;

-suikerziekte;

-neurologische stoornissen zoals Alzheimer, Parkinson;

 -lekkende bloed-hersenbarriëre;

 -attention deficit disorder (ADD-ADHD).

Hoofdstuk II

Wat landen om ons heen doen

De huidige maatschappij is afhankelijk van draadloze communicatie. Mobiel internetten, contactloos betalen, de aansturing van zelfrijdende auto’s of tv-kijken op een tablet. We leven in een digitale maatschappij. Toegang tot de draadloze communicatie is gewoon een basisbehoefte, vindt het Kabinet. Nederland behoort in Europa qua dekking (ruim 99% in 2018) en snelheid van de 4G tot de top-10 van de wereld. De Rijksoverheid is er trots op en ondersteunt deze groei. De tegenpartij wordt niet naar geluisterd. Andere overheden van landen in Europa gaan hier anders mee om. Er wordt geluisterd naar de burgers en er worden maatregelen genomen. Namelijk:

Frankrijk

In 2015 is in Frankrijk een wifi-verbod ingesteld op crèches waar kinderen verblijven die jonger zijn dan drie jaar. Basisscholen moeten de wifirouter uitzetten wanneer de wifi niet gebruikt wordt en reclame voor mobiele telefonie met jonge kinderen is verboden. Vanaf september 2018 is er een totaalverbod van het gebruik van mobiele telefoons op lagere en middelbare scholen. Tijdens de lessen waren ze al verboden maar de uitbreiding geldt voor de pauzes en tussen de lessen. De Franse overheid heeft het voornemen om de bevolking beter te informeren over goed gebruik van mobiele telefonie en wil professionele hulp voor de elektrogevoeligen zoals aanbevolen door ANSES ( het Frans agentschap voor voedsel, leefmilieu en gezondheid & veiligheid).

België

In België is in 2014 een wet de eventuele negatieve langetermijngevolgen van elektromagnetische straling. Verminder het risico voor het jonge kind. Gemeenten verboden het gebruik van wifi op plekken waar veel jonge kinderen zijn, is een verbod op reclame voor jonge kinderen van mobiel gebruik en een verbod op de verkoop van tablets en smartphones te verkopen kinderen jonger dan zeven jaar. De fabrikanten en telecomproviders die de draadloze apparaten op de Belgische markt verkopen, zijn verplicht om de SAR-waarde te vermelden. Op 24 mei 2017 is er in België door drie senatoren een voorstel van resolutie gedaan om EHS te erkennen. Om aandacht te geven aan mensen met elektrogevoeligheid maar ook aan de gehele bevolking. Om onderzoek te verrichten naar een diagnosetool om te bepalen of iemand elektrogevoelig is, om openbare gebouwen en instellingen wifi-vrij te maken en er moeten netwerkvrije zones komen (witte zones) waar geen draadloos gebruik is en blijft. Mensen met elektrogevoeligheid moeten ook de keus hebben om in de digitale eeuw te kunnen blijven wonen en werken waar zich veel mobiele netwerken bevinden.

Oostenrijk

Op 11 november 2017 is er publicatie uitgegeven de artsen van het ‘Cyprus Medical Association’, de ‘Wiener Ärztekammer’ en het ‘Cyprus National Committee on Environment and Children’s Health’ om de blootstelling aan de elektromagnetische velden van de mobiele telefoon te minderen door;

-de mobiel alleen te gebruiken in noodgevallen als je onder de 16 bent;

-beperk de tijd bij mobiel bellen;

-minimaliseer het aantal apps;

-bij geen gebruik wifi of mobiele telefoon, wifirouter en telefoon uitschakelen. Zet een nachtschakelaar op de wifirouter zodat het automatisch uitschakelt;

-houd rekening bij mobielgebruik met de omgeving. Kinderen, zwangeren en elektrogevoeligen worden zo eveneens ‘passief’ blootgesteld;

-wees voorzichtig met de draadloze baby-monitor omdat dit onomkeerbare schade aan een kinderbrein kan geven.

Duitsland

6 juni 2016 publiceert het Duitse ‘Bundesambt für Strahlenschutz’ een nieuwe wetgeving over ‘Vorsorge gegen Belastungen durch niederfrequente Felder‘, waarin staat dat de belasting door elektrische en magnetische velden zoveel mogelijk gereduceerd dient te worden.

 

24 maart 2016 het ‘Bundesamt für Strahlenschutz (BfS)’ geeft aanbevelingen wat betreft mogelijke gezondheidsschade  bij langdurig gebruik van mobiele telefoon. Aanbevelingen om de stralingsbelasting te veminderen.

 

1 febr.201 is de uitspraak van het Bundesgericht dat alle eigenaren van een woongemeenschap of appartementencomplex moeten instemmen met de plaatsing van een zendmast op het dak.

Spanje en Italië

Veel individuele lokale autoriteiten in Spanje en Italië hebben de wifi verwijderd uit hun scholen.

Cyprus

Het Cyprus National Committee on Environment and Children’s Healt, heeft in Cyprus in 2016 geadviseerd om de blootstelling van kinderen aan alle draadloze apparaten, te verminderen. In een video wordt gerefereerd naar de uitspraak van de WHO als mogelijk kankerverwekkend en wordt de onduidelijkheid uitgesproken dat de radiogolven (elektromagnetische velden) mogelijk kunnen leiden tot een verandering in de ontwikkeling van de hersenen, het voortplantingssysteem, het embryo, DNA, concentratie en het geven van neurologische problemen.

Rusland

Het Russische Nationaal Committee for Non-Ionizing Radiation Protection (RNCNIRP) stelt in 2008 een verklaring op dat bij gebruik van mobiele telefoons het potentiele risico voor de gezondheid van de kinderen erg hoog is. De kinderen hebben nog een groter hoofd omdat ze nog in de groei zijn en de absorptie van elektromagnetische velden groter zal zijn dan het hoofd van volwassenen.  Het RNCNIRP ziet verschijnselen als bij een alcohol- of sigarettenverslaving.

Israël

In 2011 gaat het Israëlische ministerie van onderwijs mobielgebruik in scholen beperken. Studenten mogen de mobieltjes op daarvoor aangewezen plekken binnen het schoolgebied gebruiken.

Nederland

Begin 2018 dient de minister van Justitie en Veiligheid in het kabinet-Rutte III, Ferdinand Grapperhaus, een wetsvoorstel in om smartphonegebruikers achter het stuur, zoals automobilisten, motorijders en bromfietsrijders, harder te straffen. Hij wil in plaats van een bekeuring:

-twee jaar cel voor het betrappen op appen achter het stuur;

-zes jaar cel voor de appende automobilist die een dodelijk ongeluk veroorzaakt.

Najaar 2018

De minister van Infrastructuur en Waterstaat in het kabinet-Rutte III, Cora van Nieuwenhuizen heeft een wetsvoorstel ingediend voor een verbod op het gebruik in het verkeer voor élke bestuurder. Bestuurders waaronder fietsers, trambestuurders en bestuurders van alle voertuigen voor gehandicapten.

Rij MONO, fiets MONO

Een grootschalige campagne moet het gebruik van de smartphone in het verkeer tegen gaan. De MONO-campagne startte in september 2018 en MONO staat voor alleen of één. Je kunt als deelnemer van het verkeer maar een ding tegelijk doen. De smartphone bekijken, en beantwoorden én aan het verkeer deelnemen gaat niet samen. Concentreer je op één ding, namelijk het verkeer.

In 2018 wil de Radboud Universiteit een verbod op de smartphone overwegen in collegezalen. De kwalijke gevolgen van een eventuele gezondheidsschade worden niet aangehaald maar de reden is dat de Universiteit vindt dat er aanwijzingen zijn dat de sociale media een negatieve rol speelt bij stress en eenzaamheid ( worden stress en eenzaamheid niet mede veroorzaakt door de EMV)?

 Hoofdstuk 12

Wie bepalen het beleid van de overheid?

Het Kennisplatform

Het Kennisplatform Elektromagnetische Velden en Gezondheid (het Kennisplatform EMV) is in 2007 opgericht door de Nederlandse Rijksoverheid bij een besluit van de Minister van Volkshuisvesting Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Het Kennisplatform EMV bestaat uit organisaties die kennis van elektromagnetische velden hebben en eerstelijns contacten hebben over dit onderwerp. In het Kennisplatform EMV werken samen:

  • Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM);
  • Toegepast Natuurwetenschappelijk Onderzoek (TNO);
  • Agentschap Telecom waarborgt in Nederland de beschikbaarheid, betrouwbaarheid en veiligheid van de IT- en communicatienetwerken;
  • ZonMw financiert gezondheidsonderzoek én stimuleert het gebruik van de ontwikkelde kennis – om daarmee de zorg en gezondheid te verbeteren;
  • Milieu Centraal is een voorlichtingsorganisatie die consumenten onafhankelijke, betrouwbare en praktische informatie geeft;
  • DNV GL ( een samengaan van De Norske Veritas en Germanischer Lloyd);
  • GGD GHOR (Gemeentelijke of Gemeenschappelijke Gezondheidsdienst en de Geneeskundige Hulpverleningsorganisatie in de Regio). Gezondheidsraad heeft een adviserende functie.

Het Kennisplatform Elektromagnetische Velden vindt dat er geen onomstotelijk bewijs is dat mobiel bellen tot schadelijke gezondheidseffecten leidt. ‘Als je er zo weinig over weet, dan maak je mensen onnodig ongerust als je vanuit voorzorg actief informatie gaat verspreiden’, vindt het Kennisplatform EMV. Ze kunnen echter ook geen wetenschappelijk bewijs geven waardoor mensen gerustgesteld worden dat het werkelijk geen schade kan geven aan de gezondheid. Wees open en laat alle onderzoeken toe misschien hebben mensen dit nodig zodat iedereen zijn eigen keus kan maken? Juist nu zijn veel mensen onnodig ongerust. Of is het terecht?

De Gezondheidsraad

De Gezondheidsraad is een onafhankelijk wetenschappelijk adviesorgaan voor regering en parlement staat op de site te lezen.

Advies geven aan de Overheid wat betreft de volksgezondheid en gezondheidsonderzoek. Dit advies wordt gedaan met behulp van de wetenschap en de laatste wetenschappelijke ontwikkelingen. Vaak op verzoek van de overheid. Daarnaast brengt de Gezondheidsraad (GR) advies uit wanneer het een signalerende functie betreft.

De Gezondheidsraad bestaat uit 111 leden met als voorzitter prof. Dr. W. A. van Gool. Hij heeft ruim 30 jaar ervaring in de gezondheidszorg en wetenschap. De Gezondheidsraad staat tussen de wetenschap en beleidsvoering in. Naar de laatste stand van de wetenschap, actualiseert de raad haar adviezen. De laatste stand van de wetenschap en al heersende wetenschap wordt gebruikt voor een breed scala aan onderwerpen. Onderwerpen met betrekking tot:

-gezondheidszorg;

-preventie en voeding;

-leefomgeving;                                                                             

-arbeidsomstandigheden;

-innovatie.

Vaste commissie

De gezondheidsraad heeft vaste commissies waarvan de Commissie Elektromagnetische velden (EMV) en de Commissie Signalering gezondheid en milieu. Het geval van de elektromagnetische velden is een gecompliceerd geval. Het is wetenschap welke niet zichtbaar is. Hoe moeten de risico’s worden beoordeeld? Hoe correct heeft de wetenschapper het? De wetenschap is het niet met elkaar eens. Verschillende wetenschappers waarschuwen dat de gezondheid van de burger in gevaar is, met de enorme toename van het draadloos gebruik. Andere wetenschappers vinden het maar onzin. Hoe moet je daar mee omgaan? Wie moet je geloven? Veel leden van de Gezondheidsraad hebben meerdere nevenfuncties. Hoe dien je verschillende heren? Hoe bewaak je de integriteit. In 2016 is de conclusie dat het bekend is dat er gezondheidseffecten op de korte termijn kunnen optreden. Laagfrequente velden (van o.a ons lichtnet) kunnen, als ze sterk genoeg zijn, leiden tot duizeligheid, het zien van lichtflitsen en het voelen van tintelingen of pijn door prikkeling van zenuwen. Radiofrequente velden of elektromagnetische velden van de hoog frequente velden (van o.a. mobiel gebruik) kunnen, als ze sterk genoeg zijn, leiden tot oververhitting en schade aan weefsels en organen. Zowel voor laagfrequente als radiofrequente velden zijn er limieten vastgesteld, waaronder deze effecten niet optreden. Gezondheidseffecten van de elektromagnetische velden op de lange termijn, zijn onvoldoende bekend.

De GGD-GHOR

De GGD locatie in de buurt adviseert over het gezondheidsrisico. Vragen over gezondheidsschade worden beantwoord met gelijke strekking hebbend op het Kennisplatform en de Gezondheidsraad. De bemiddelende rol bij een gemeente kan soms helpen om een zendmast verderop te krijgen (het voorzorgsprincipe). Maar alleen bij gelijkwaardigheid van beide locaties. Wat inhoud dat de provider wel het laatste woord heeft. De locatie die dan het verst weg ligt heeft dan de voorkeur van de GGD maar wel de toevoeging dat de GGD verwacht dat beide locaties geen blootstelling zullen geven boven de erkende wetenschappelijke normen die hiervoor gelden. Wetenschappelijk is het een feit dat hoe verder de mast weg staat, hoe meer de magnetische veldwaarde afneemt. Net als het laagfrequente (bij hoogspanningsmasten) en alle elektromagnetische velden heeft een zendmast magnetische velden. Waar de GGD ook bij helpen kan is de grote onrust wanneer en veel kankergevallen rondom een zendmast in de omgeving zijn. De oorzaak van de elektromagnetische velden van een zendmast worden niet genoemd bij het kankerfonds maat de realiteit is vaak zo anders. Wanneer er in de omgeving van een zendmast meer dan vijf gevallen van dezelfde soort kanker zijn en er sprake is van een kankercluster is de GGD in de regio in te schakelen.

Hoofdstuk 13.

De Telecom waarschuwt!

Waar het overgrote deel van de burgers over mobiele telefoon gebruik totaal niet wordt geïnformeerd over de vele aanwijzingen van schadelijke gezondheidseffecten hiervan, blijkt dat aandeelhouders hierover wel duidelijk worden geïnformeerd.

Wereldwijde Telecom providers zijn o.a;
AT&T (Amerikaans);
American Movil (Amerikaans);
Verizon (Amerikaans);
China Mobile;
Vodafone (Brits);
T-Mobile (Deutsche Telecom);
Movistar (Spaans);
BT (British Telecom);
Orange (Frans);
Telstra (Australië);
NTT Docomo (Japan);
SoftBank (Japan);
China Telecom.

Waarschuwing
In 2017 waarschuwen mobiele telefoon-en telecombedrijven hun aandeelhouders voor toekomstige financiële risico’s. Een mogelijke link tussen hun draadloze producten en het ontstaan van gezondheidsschade, kan niet worden uitgesloten. Mocht deze link tussen draadloos gebruik en gezondheidsschade er in de toekomst komen dan kan dit gevolgen hebben voor het mobiele telefoon gebruik en kan leiden tot schadeclaims van slachtoffers, zo wordt gewaarschuwd.

Wat is de waarschuwing naar de aandeelhouders?
In de communicatie naar de aandeelhouders van American Movil is de volgende waarschuwing te lezen:
“Bezorgdheid is er over de gezondheidsrisico’s met betrekking tot het gebruik van draadloze handsets en basisstations die ons bedrijf negatief kunnen beïnvloeden. Draagbare communicatie-apparaten worden gelinkt aan gezondheid risico’s, met inbegrip van kanker, als gevolg van de uitstoot van de radiofrequentie. Onderzoek en studies zijn aan de gang, en kunnen geen garantie geven dat verder onderzoek en studies niet zullen aantonen dat er een koppeling tussen de uitstoot van de radiofrequentie en gezondheidsrisico’s zal zijn.

Eventuele negatieve bevindingen in deze studies kunnen nadelige gevolgen voor het gebruik van draadloze technologie en, dientengevolge, onze toekomstige financiële prestaties.”

Nog een waarschuwing gegeven door T-mobile:
“Ons bedrijf zou kunnen worden aangetast door de bevindingen van productaansprakelijkheid voor risico’s van de gezondheid/veiligheid van draadloze apparaten en transmissie-apparatuur, alsmede door wijzigingen in verordeningen/RF emissienormen. Beschuldigingen kunnen worden geuit dat het gebruik van draadloze telefoons en draadloos transmissie-apparatuur, zoals celtorens kunnen worden gekoppeld aan verschillende gezondheidsproblemen met inbegrip van kanker en hersentumoren. Rechtszaken zijn ingediend tegen de fabrikanten en willen een schadevergoeding wegens vermeende gezondheidsproblemen die voortvloeien uit het gebruik van draadloze telefoons. Er zijn ook andere beschuldigingen met betrekking tot de draadloze technologie, de beschuldigingen dat de uitstoot van de draadloze apparaten kunnen interfereren met verschillende elektronische medische hulpmiddelen (zoals gehoorapparaten en pacemakers)”.

Onvoldoende wetenschappelijke kennis van de telecombedrijven
Uit deze waarschuwingen naar aandeelhouders blijkt dat de mobiele telefoon-industrie zelf onvoldoende wetenschappelijke kennis heeft over de mogelijke effecten van de door hun gefabriceerde producten. Wat al vele malen naar voren is gebracht is dat voor de grootschalige introductie van mobiele telefoons enz. er geen gedegen onderzoek heeft plaatsgevonden op veiligheid voor de gezondheid.

Telecom gelieerde instanties als de International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection (ICNIRP-1998) en het Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE-1997) hebben bij introductie van mobiele telefoons, veiligheidslimieten geadviseerd welke ruim voldoende moesten zijn om de grootschalige productie en verkoop van mobiele telefoons mogelijk te maken. Deze adviezen waren voor vele nationale overheden de basis voor de door de overheid toegestane limieten.

Veiligheidslimieten die ondertussen volgens vele duizenden onafhankelijke studies (niet gedaan in opdracht voor een telecombedrijf) en door vele honderden onderzoekers/experts als volstrekt ontoereikend en zelfs onveilig worden genoemd. Het gevolg kan zijn dat grootschalige gezondheidseffecten zich binnen nu en enkele jaren kunnen gaan voordoen.

De telecomindustrie wil echter geen verantwoordelijkheid nemen om de veiligheid van zijn klanten te beschermen. Zij verwijzen hiervoor naar de nationale overheden. Enkele telecombedrijven hebben geprobeerd verzekeringen af te sluiten voor eventuele gezondheidsschade. Echter vinden verzekeringsmaatschappijen de risico’s die moeten worden afgedekt te groot om dergelijke verzekeringen aan te bieden.

Bijlage

Wetenschappelijke onderzoeken die aangeven dat elektromagnetische velden schadelijk zijn voor de gezondheid zoals:

  1. Het Interphone project uit 2010 met een her-analyse uit 2014.  Het Interphone project geeft bewijzen voor een risico op kanker bij meer dan 10 jaar gebruik van de mobiele telefoon;

https://lennarthardellenglish.wordpress.com/2016/12/19/more-results-from-interphone-confirm-glioma-risk-associated-with-use-of-mobile-phones/

  1. De CERANAT-studie uit Frankrijk  die vijf maal een verhoogd gezondheidsrisico laat zien na vijf jaar gebruik van de mobiele telefoon.

https://oem.bmj.com/content/71/7/514

  1. de verschillende onderzoeken en publicaties van   Lennart Hardell die bewijzen dat langdurig gebruik van een draadloze telefoon twee tot vijf een verhoogd risico op kanker geven.

https://lennarthardellenglish.wordpress.com/

  1. het Amerikaanse National Toxicology Program (NTP). Een onderzoek waar laboratoriummuizen en ratten gedurende twee jaar, met tussenpozen worden blootgesteld aan de mobiele telefoon. De uitslag was dat een aantal mannelijke ratten hersentumoren ontwikkelden en dat het DNA in hun hersenen was beschadigd.

https://ntp.niehs.nih.gov/results/areas/cellphones/

Bronnen

Video 1 hier te zien: https://www.youtube.com/watch?v=pKUGJsjQeGY

Video 2:  https://www.youtube.com/watch?v=qMAV-pZMlZs

Bijlage 3; https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25229273

Bijlage 4: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25229273