De volgende instanties hebben erkend dat EHS een handicap is
en dat mensen zich dus kunnen beroepen op het VN-verdrag Handicap en de Wet gelijke behandeling:
-de stichting EHS (Elektrohypersensitiviteit of stralingsgevoeligheid) zegt dat het verschijnsel is dat mensen last hebben van de elektromagnetische velden (EMV) waarbij zij specifieke gezondheidsproblemen ontwikkelen. In het algemeen geldt: stralingsbelasting weg, klachten weg (al kan dit enige tijd duren).
-ieder(in). Ieder(in) komt op voor de belangen van mensen met een beperking of chronische ziekte en hun naasten. Wij vinden dat niemand mag worden uitgesloten. Daarom strijden wij voor gelijk rechten, kansen en keuzes voor mensen met een beperking of chronische ziekte. Zo kunnen zij gelijkwaardig deelnemen aan de samenleving op een manier die bij hen past. Ieder(in) is een vereniging van 220 lid-organisaties. Samen vertegenwoordigen ze meer dan 2 miljoen mensen in Nederland. Ieder(in) is een koepelorganisatie van bijna 250 organisaties van mensen met een handicap of chronische ziekte. Stichting EHS is hier ook bij aangesloten.
-college voor de Rechten van de Mens. Dit is de toezichthouder op de naleving van het VN-verdrag Handicap. Zij kijken of iedereen zich aan de afspraken houdt. Het College is bevoegd om individuele klachten te toetsen.
-ministerie van VWS (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport). Dit ministerie heeft de coördinerende verantwoordelijkheid voor de implementatie van het
-VN-verdrag Handicap. Zij hebben in januari 2024 is een ‘Nationale strategie voor de implementatie van het VN-verdrag Handicap‘ opgesteld. In dit plan staat wat de regering moet doen volgens het VN-verdrag Handicap zodat Nederland in 2040 een samenleving is voor iedereen. Dit betekent dat: Nederland zich moet inspannen om in de regelgeving aanpassingen te maken zodat ook mensen met een beperking op gelijke wijze kunnen deelnemen aan de maatschappij.

Maatschappij en maatregelen voor de EHS’er
De maatschappij moet voor iedereen toegankelijk zijn vindt het ministerie van VWS. Maatregelen moeten er genomen worden die het vervoer, de werkplek, openbare faciliteiten en diensten, onderwijs, horeca, musea, winkels, theaters, ziekenhuizen en artsen voor iederéén toegankelijk maken. Mensen met EHS zich kunnen niet meedoen met deze ‘doodgewone’ dingen en kunnen zich beroepen op deze verdragen, wetten en besluiten, indien zij niet op volwaardige en gelijke wijze kunnen deelnemen aan de samenleving. Zij kunnen vragen om een ‘doeltreffende aanpassing’. Zo’ n verzoek mag alleen worden afgewezen als deze aanpassing onevenredig belastend is, bijvoorbeeld als het heel veel geld of moeite kost. Wanneer een verzoek wordt geweigerd, dan kan een oordeel worden gevraagd aan het College voor de Rechten van de Mens.

Dit betekent dat:
Nederland zich moet inspannen om in de regelgeving om aanpassingen te maken zodat mensen met een beperking op gelijke wijze kunnen deelnemen aan de maatschappij. Dat er gebieden moeten komen om volledig te kunnen leven zonder draadloos gebruik, om gewoon te kunnen bellen met de vaste telefoon. Want zelfs de vaste lijn verdwijnt omdat:
-vrijwel iedereen heeft een mobiele telefoon en de vaste telefoon “is een uitstervend ding”, zegt onderzoeker Casper Achterberg van marktonderzoekbureau GfK NOS. “Mensen communiceren door te appen, te mailen, mobiel te bellen of te bellen via apps. Helemaal achteraan staat bellen met een vaste lijn.” Juni 2026 is te lezen dat vaste lijnen langzaam verdwijnen. In Frankrijk is het landelijke vaste telefonienetwerk al in zijn geheel ontmanteld.

En de mensen dan die niet tegen de elektromagnetische golven van alle draadloos kunnen? De elektrische en magnetische trillingen (EMV) die onzichtbaar door de ruimte reizen? Die bewegen met de snelheid van het licht en geen stof of materiaal nodig hebben om zich te verplaatsen?

Mensen met EHS zich kunnen beroepen op deze verdragen, wetten en besluiten, indien zij niet op volwaardige en gelijke wijze kunnen deelnemen aan de samenleving. Zij kunnen vragen om een ‘doeltreffende aanpassing’. Zo’ n verzoek mag alleen worden afgewezen als deze aanpassing onevenredig belastend is, bijvoorbeeld als het heel veel geld of moeite kost. Wanneer een verzoek wordt geweigerd, dan kan een oordeel worden gevraagd aan het College voor de Rechten van de Mens.

Voor mij duurt deze weg te lang en na meer dan 26 jaar duidelijk maken wat elektrogevoeligheid is, heb ik het hier wel gehad.

Bronnen;
https://stichtingehs.nl/
https://iederin.nl/?gad_source=1&gad_campaignid=8413242642&gbraid=0AAAAACmEeJoq0Cpuxlx4VyiBUNb6VjXeu&gclid=CjwKCAjw1vXTBhB-EiwAEKr_kxjf0z7eXKW3aKCZXDtB3YsCuE4dm0BxFLtEs5qvOmF9H89C9d9xahoC_QIQAvD_BwE