Mijn partner is bezig om alle kabelsnoeren van de schemerlampen te vervangen door de beschermende kabel en we hebben stekkers nodig. Een beschermende kabel beschermt tegen elektromagnetische compatibiliteit (EMC). Het voorkomt dat stoorsignalen van binnenuit de kabel naar buiten kunnen en andere kabels of zelfs elektrische apparaten kunnen storen. Bovendien zorgt de afscherming ervoor dat externe storingen de binnenkant van de kabel niet kunnen bereiken. Ook geaarde stekkers hebben we nodig. Geaarde stekkers en stopcontacten helpen om elektrische wisselvelden (laagfrequente elektromagnetische velden) van apparaten af te voeren naar de aarde, wat voor mensen met ElectroHyperSensitiviteir (EHS) de klachten van kan verminderen*.

*Fysieke klachten die mensen ervaren door de invloed van de elektromagnetische velden van de straling van o.a. wifi, smartphones, zendmasten en huishoudelijke apparaten.

Ik ga mee want ik wil altijd graag even kijken welke leuke dingen ik tegen kom in de doe het zelf zaken. Van die heerlijke hebbe-dingen hebben ze daar soms. Een mand, een vaas, bloembollen of een plant. Maar ik ben nog maar net binnen of mijn beide bovenbeen beginnen te knijpen. Mijn spieren lijken te kort en dit is een akelig gevoel. Nog akeliger is dat ik weet dat het hier niet goed voor mij is als EHS’ er, maar ik zeg niets. Ik wil mooie hebbedingetjes kopen. Ja, in mijn ooghoeken zie ik mooie orchideeën waar ik nooit langs kan lopen zonder er een te willen kopen. Het wordt heel snel erger en de pijn neemt snel toe. Mijn beenspieren zijn niet soepel meer en ik begin te slepen met het linkerbeen en mijn lief, die dit opmerkt, wil zo snel mogelijk weer weg. Ik denk nog even: het kan veel erger. Maar mijn ademhaling gaat plots heel moeizaam. Mijn hart klopt als een gek en ik word een beetje duizelig. De orchideeën ten spijt, ik moet maken dat ik hier wegkom anders zak ik binnen 3 minuten door mijn benen. Zo vreselijk gênant. Kassa, waar is de kassa? Snel er naar toe en dan doorlopen. Bij de kassa zit een aardige mevrouw die plots begon te praten. Hé? Waar heeft ze het tegen? Tegen mij? Verbaasd blijf ik staan. Neen…niet tegen mij want ze kijkt mij niet aan. En dan besef ik hoe de vork in de steel zit. Met een draadloze verbinding heeft ze contact met iemand die misschien boven zit. Met iemand die haar misschien influistert; daar komt iemand aan en die lijkt wel dronken zo wankelend loopt ze. Probeer haar adem maar eens te ruiken. Of ze zit onder de drugs….Dit alles niet beseffend vraag ik stamelend en zachtjes: draadloos? Ja, handig hé? Neen, ik word er ziek van, kon ik er nog net uitbrengen en loop strompelend door naar buiten. Frisse lucht doet wonderen (maar niet genoeg). Me vasthoudend aan de auto tot ook mijn partner er is, probeer ik de snelle hartslag weer onder controle te krijgen. Rustig en diep en ademhalen vanuit de buik. Dan instappen en wegwezen en nooit meer hier naar toe.

En dan, met het uitdraaien van de parkeerplaats zie ik het. Een grote GSM mast met achter de doe- het- zelf zaak. En dat in combinatie met al het draadloze binnen en alle mobieltjes die de mensen aan hebben staan in de bouwmarkt! Wanneer we terug rijden zakt de pijn in mijn benen maar begint de hoofdpijn! Ik kan mijn hoofd niet meer dragen en leg het achterover op de hoofdsteun. Het scheurt door mijn hoofd van linkeroor naar rechteroor. Ik kan wel janken zo pijnlijk. En dan het samentrekken van de spieren in mijn lijf! Niet om de beurt zodat je het enigszins op kunt vangen, neen dwars door elkaar. Duim, bovenbenen, ellebooggewricht, polsgewricht, knie. Onverwachts en pijnlijk. Je weet niet waar je blijven moet. En mijn hart knijpt zo samen. De ademhaling doet pijn en gaat moeizaam. Zo’ n pijn op de borst! Had ik nu maar een pijnstiller welke de pijn enigszins weg haalt. Dan maar vroeg naar bed. De slaap van het vergeten. Van het boven jezelf uitstijgen. En de dag erna? Het griepgevoel! Altijd wanneer ik in aanmerking ben geweest met straling heb ik daarna het griepgevoel. Ja, gelukkig zeg ik dan maar, want dat betekent herstel in deze vrij ‘schone’ woning waar we nu zolang wonen. Dan kún je nog herstellen.

Dus nergens meer naar toe?
En maar onder de grond gaan wonen?
Deze woorden blijven me bij. Ooit op een reactie van mij in de krant, antwoorde iemand: nou, deze mevrouw moet maar onder de grond gaan wonen. Ik doe mijn mobiel niet uit!

Dus GGD, Gezondheidsraad, regering en huisartsen; mijn vraag is heel relevant:

Wat gebeurt er eigenlijk in mijn lijf?
Ik mag hier toch op z’ n minst een antwoord op verwachten? Wanneer jullie zeggen dat een organisme er alleen maar door opwarmt* en een gevoel van onbehagen krijgt, dan wil ik graag weten waarom ik zo’ n vreselijke pijn krijg! Wanneer jullie zeggen dat het alleen maar een thermische reactie geeft dan wil ik een verklaring voor alle andere klachten. Het is zo duidelijk dat wanneer wij vluchten van de antenne- installaties de vreselijke pijn weg is. Dat dus de straling van alle draadloze communicatie veel meer geeft dan alleen een thermisch effect, ook wel het biologische effect genoemd.

Er is geen wetenschappelijk bewezen verband tussen de elektromagnetische straling en de thermische straling van GSM masten, dat ze klachten*geven onder de toegestane limieten. De enige wetenschappelijk aangetoonde werking van deze hoogfrequente velden bij niveaus boven de toegestane limieten is dat ze een opwarm effect geven. Rapporten echter van onafhankelijke wetenschappers melden deze opwarming echter reële ernstige lichamelijke klachten, die zij toeschrijven aan de nabijheid van zendmasten. De melding van fysieke klachten als:
-hoofdpijn en een drukkend gevoel in het hoofd,
-chronische vermoeidheid en veel EHS’ ers slaapproblemen,
-concentratieproblemen en duizeligheid,
-spier- en gewrichtspijn,
-huidklachten, zoals een brandend gevoel, roodheid of jeuk,
-hartkloppingen of een zwaar gevoel op de borst;
-spijsverteringsproblemen.

* Volgens het Kennisplatform Elektromagnetische Velden, Gezondheidsraad en het Antennebureau, is opwarming het enige bewezen effect binnen de toegestane limieten, het thermisch effect (het opwarmeffect): de elektromagnetische energie wordt omgezet in warmte in het lichaam.

Ieder mens is niet gelijk
Terecht is het principe dat alle mensen van gelijke waarde zijn en daarom gelijk behandeld moeten worden; het beginsel van onze mensenrechten.

Maar in dit geval is wél iedereen gelijk maar ook verschillend
Wanneer komt het besef dat de normen van de ICNIRP (International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection), niet voor iedereen van toepassing is? Dat ieder mens wél gelijk is maar ook verschillend is? Dat de normen gemaakt om de mensen te beschermen tegen de hoog frequente velden van alle draadloos, véél te hoog zijn voor sommige mensen! Veel te hoog voor de elektrogevoelige!

Foto;https://www.gettyimages.nl/detail/foto/mobile-phone-antenna-station-at-sunset-royalty-free-beeld/1490244427?phrase=5g%20mast&adppopup=true
https://stralingsleed.nl/blog/biologische-effecten-door-draadloze-technologie/
https://www.natuurlijkgezondedieren.nl/blog/straling/