Elektrogevoeligheid (EHS). Geen mens is hetzelfde.

Elektrostress, elektrogevoeligheid, of elektrohypersensitiviteit (EHS). Wat is het? Kunnen de elektromagnetische straling van alle draadloze apparatuur gezondheidsklachten veroorzaken (EHS)? EHS (ElektroHypersensitiviteit) is een toestand waarbij mensen klachten toeschrijven aan elektromagnetische velden van bijvoorbeeld wifi, zendmasten of smartphones. Hoewel de klachten zoals hoofdpijn, vermoeidheid en duizeligheid erg reëel zijn voor wie ze ervaart, is er nog steeds geen wetenschappelijk bewijs dat straling de directe oorzaak is.
Er is geen aantoonbaar effect zegt de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Maar straling van zendmasten, van wifi, ís ook niet te zien, te ruiken of te horen en sinds deze eeuw is de straling door smartphones en telefoonmasten exponentieel toegenomen, met allerlei onzichtbare gevolgen. En met de komst van slimme lantaarnpalen en zelfrijdende auto’s wordt de straling er niet minder op. Gezondheidsinstituten zoals het RIVM* stelt dat de alledaagse blootstelling aan elektromagnetische velden ruim onder de limieten blijft die schadelijk zijn voor het menselijk weefsel.
*Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu; het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu is een kennis- en onderzoeksinstituut in Nederland, gericht op de bevordering van de volksgezondheid en een gezond en veilig leven.
Iedereen is uniek in karakter, leefstijl, lichaam en behoeftes en er is bij deze materie gewoon een universele aanpak. De normen voor elektromagnetische velden (EMV) in Nederland zijn namelijk gebaseerd op de internationale ICNIRP (International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection) richtlijnen of limieten. Limieten die door de Nederlandse overheid zijn overgenomen in de hoop de volksgezondheid te beschermen voor de blootstelling; het Frequentiebesluit. Deze limieten zijn ontworpen om het menselijk lichaam te beschermen tegen bewezen gezondheidseffecten, zoals overmatige opwarming van weefsel of zenuwstimulatie. Er wordt wel onderscheid gemaakt tussen de algemene bevolking en de beroepsmatige blootstelling aan EMV. Voor de algehele bevolking gelden vijf keer strengere normen dan voor beroepsmatig blootgestelden, om gezondheidsrisico’s uit te sluiten. Bij hoogfrequente velden (o.a. bij zendmasten, wifi en 5G) wordt gekeken naar de thermische effecten (opwarming van het lichaam) en de veldsterkte in Watt per vierkante meter (W/m²). Dit geeft de stralingsdichtheid of het vermogen van de elektromagnetische velden aan. De limieten voor radiofrequente velden lopen in de open lucht uiteen van 2 W/m2 tot 10 W/m2. De toegestane blootstelling beroepsmatig is grofweg vijfvoudig maal hoger in vergelijking met de limieten voor het algemeen publiek.
Beroepsmatig
-zijn monteurs van zendmasten (Antennebouwer): Monteert, installeert en onderhoudt de zendmasten en antennes voor mobiele telefonie. Werkt vaak op grote hoogte en legt ook de bekabeling en verbindingsapparatuur aan,
-storingstechnicus Telecom: sporen storingen in het mobiele netwerk op en lossen deze het liefst direct op, zowel op locatie in de mast als op afstand in de software.
Maar….. niet iedereen is gelijk
Wat voor de een prima geld, geld niet voor de ander. De limieten voor die nu (2026) gelden voor de elektrogevoeligen zijn wél te hoog! Veel lagere advieswaarden worden dan ook geadviseerd door de Standard der Baubiologische Messtechnik (SBM).
Deze waarden wijken extreem af van de nu geldende wettelijke blootstellingslimieten. Ze moeten vertaald worden naar specifieke situaties, zoals wel elektrogevoelig/niet elektrogevoelig, want geen mens is hetzelfde.
Reacties door Ria Luttikhold